جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٢٧٨ - فصل اول در بيان روزههاى واجبى
باشد [١] پس برپسر بزرگتر واجب است كه آنرا قضا كند. و اگر ميّت دو پسر داشته باشد كه سال يكى بيشتر باشد و سال يكى كمتر، امّا آنكه سال او كمتر است بالغ شده باشد بعضى از مجتهدين برآنند كه قضا برآنكس است كه بالغ است[١]. امّا اصحّ آن است كه قضا برآنكس است كه سال او بيشتر است.
و اگر هردو در سنّ برابر باشند هريك نصفى قضا كنند اگر عدد قضا جفت باشد، و اگر طاق باشد قضاى يك روز آن واجب كفائى است، يعنى هركدام كه آن روز را قضا كنند از ديگرى ساقط مىشود، پس اگر هردو آن روز را روزه بدارند و بعد از پيشين مقارن هم افطار نمايند كفّاره آن [٢] نزد بعضى از مجتهدين واجب كفائى است، و بعضى [٣] برآنند كه بر هردو بالسويّه واجب [٤] است.
پنجم از روزههاى واجبى: آن است كه به نذر يا عهد يا سوگند واجب شود، و اين بردو قسم است: مطلق و معيّن.
مطلق آن است كه: نذر كند كه يك روز روزه بدارد و تعيين زمان و مكان ننمايد.
معيّنبر سه قسم است: اوّل: تعيين زمان كند مثل روزه اوّل ماه رجب. دوم: تعيين
______________________________
[١]-
هر گاه فوت به سبب سفر باشد با عدم قدرت ميّت بر قضاء نيز قضاء آن واجب است بر
پسر. (يزدى)
[٢] احوط اگرنگوئيم اقوى دادن هريك است مستقلّاً، ومحتملاست سقوط كفّاره از هردو، پسمحتملات در مسأله چهار است، و اگر يكى پيش از ديگرى افطار كند اخيرى بايد كفّاره بدهد على الاظهر امّا آنكه اوّل افطار كرده محتمل است ثبوت بر او و سقوط از او و قبول احوط است اگر اقوى نباشد، پس مقارن و غير او فرق ندارد در نظر حقير. (مازندرانى، نخجوانى)
* بر تقدير ثبوت كفّاره در قضاء از غير احوط اين است كه هر يك يك كفّاره بدهند و ظاهراً فرق نيست ما بين اين كه مقارن هم افطار كنند يا احدهما سابق باشد. (دهكردى، كوهكمرهاى، يزدى)
[٣] اين قول احوط است. (تويسركانى)
* فرمايش اين بعض احوط است. (صدر)
[٤] وجوب آن به هر دو احوط است. (خراسانى)
[١] شهيدِ ثانى، روضه ٢: ١٢٢ و مسالك ٢: ٦٣.