جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٢٧ - اما آن بيست و يك امرى كه واجب است
هفدهمآنكه: با نيّت قربت چيز ديگر قصد نكند [١] مثل خنك ساختن [٢] اعضا يا چرك از دست و روى برطرف كردن.
هجدهمآنكه، در شستن رو و دستها از بالا گرفته به زير آيد، پس اگر بهعكس كند وضو باطل است. امّا سيّد مرتضى رحمه الله عكس را جايز مىداند[١] و باقى مجتهدين با او موافقت نكردهاند.
نوزدهمآنكه: خود افعال وضو را به جا آورد پس اگر شخصى ديگر آب بر روى او يا بر دست او بريزد آن وضو باطل است [٣] مگر آنكه شَل باشد يا بيمار و قوّت آن نداشته باشد كه خود افعال وضو را بجا آورد در اين صورت واجب است كه شخصى را
______________________________
[١]-
بنحو شركت، به اين معنى هر يك از قصد قربت و قصد امر ديگر را جزء داعى قرار دهد، و
امّا بنحو تبعيّت باكى ندارد. (خراسانى)
* اگر داعى قربت مستقل باشد و قصد خنك شدن و چرك بردن به تبع باشد ضرر ندارد. (دهكردى، نخجوانى، يزدى)
* اگر باعث بر عمل فرمان بردارى حضرت بارى جلّ شأنه باشد و خنك ساختن و چرك بر طرف نمودن تابع محض و مضمحل صرف باشد، پس وضوء صحيح و بى عيب است و اگر هر دو بعنوان اشتراك و اجتماع محرّك شوند اقوى فساد عمل است و اگر داعى هر دو باشد به عنوان استقلال نه بنحو اشتراك و اجتماع احوط بلكه اقوى اكتفا نكردن است به آن. (كوهكمرهاى)
[٢] ظاهر اين است كه قصد خنك شدن يا چرك پاك شدن مضرّ نيست و باعث بطلان وضوء نمىشود، بلى قصد ريا حرام است و مبطل وضوء است چه به تنهائى باشد يا به ضميمه قصد قربت باشد. (تويسركانى)
* قصد خنك شدن و نحو آن در اختيار ضرر ندارد، با اينكه اصل وضوء به قصد اطاعت و فرمان بردارى باشد. (مازندرانى)
[٣] اگر شخصى مباشر شستن باشد، و امّا اگر آن شخص آب بريزد، لكن خودش مباشر شستنو اجراى آن بر اعضاء شود باطل نيست، بلى مكروه است. (يزدى)
[١] سيّد مرتضى، انتصار: ٩٩ و رسائل ١: ٢١٣.