جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٢١٧ - بحث دوم در شك در عدد ركعات
هركدام كه خواهد، و بعضى از مجتهدين [١] برآنند كه دو ركعت نشسته را مقدّم بايد داشت [٢][١].
پنجم: شكّ كردن ميانه دو و پنج [٣] بعد از اكمال سجدتين.
ششم: شكّ كردن ميانه سه و پنج بعد از ركوع، امّا اگر قبل از ركوع اين شكّ واقع شود آن ركعت را منهدم [٤] سازد تا شكّ او ميانه دو و چهار افتد و حكم او مذكور شد، امّا براو دو سجده سهو واجب است بهواسطه زياده كردن قيام.
هفتم: شكّ كردن ميانه دو و سه و پنج بعد از اكمال سجدتين.
هشتم: شكّ كردن ميانه دو و چهار و پنج بعد از اكمال سجدتين.
در اين چهار صورت [٥] مجتهدين را دو وجه است: يكى [٦] آنكه بنابر كمتر نهد
______________________________
[١]-
و اين قول احوط است بلكه ظاهر نصّ معتبر تعيّن آن است. (تويسركانى)
* عمل به فرمايش بعض از مجتهدين چون موافق با خبرى است كه در اين مقام وارد شده است البتّه ترك ننمايند و دو ركعت نشسته ديگر بعد از دو ركعت ايستاده نيز بجاى آورند. (صدر)
[٢] بلكه احوط اگر نبوده باشد، اقوى تأخير آن است از دو ركعت ايستاده. (خراسانى)
* احوط مقدّم داشتن دو ركعت ايستاده است. (دهكردى، يزدى)
* قائل به اين قول معلوم نيست كه كيست و اقوى مقدّم داشتن دو ركعت قيام است. (مازندرانى)
[٣] نماز باطل است مطلقا، احوط اتمام و اعاده است. (دهكردى)
[٤] انهدام ركعت لزومى ندارد بلكه جايز است كه بنا را بر اقلّ گذارد و دو سجده سهو بجا آورداحتياطاً. (تويسركانى)
[٥] در اين چهار صورت جايز است كه بنا را بر اقلّ بگذارد و دو سجده سهو بجا آورد احتياطاًو صورت نهم نيز چنين است. (تويسركانى)
[٦] و اين وجه بعيد نيست، اگرچه احوط اعاده نماز است بعد از اتمام آن و همچنين حال در صورت نهم. (خراسانى)
[١] علّامه حلّى در مختلف ٢: ٣٨٦ به مفيد، و شهيدثانى در روض ٢: ٩٣٧ به قائلى نسبت دادهاند.