جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٢١٩ - بحث دوم در شك در عدد ركعات
مجتهدين نماز را باطل مىدانند [١] و بعضى مثل شكّ قبل از ركوع [٢] مىدانند.
يازدهم: شكّ كردن ميانه سه و چهار و پنج، در اين صورت [٣] بعض از مجتهدين برآنند كه بنابر سه نهد [٤] و نماز را تمام كند و نماز احتياط نكند، و بعضى برآنند كه بنابرچهار نهد [٥] و يك ركعت احتياط ايستاده بگزارد و دو سجده سهو بجاآورد.
دوازدهم آنكه: شكّ تعلّق به ركعت ششم گيرد، در اين صورت [٦] بعضى از مجتهدين برآنند كه [٧] نماز باطل
______________________________
[١]
احوط اتمام و اعاده نماز است. (كوهكمرهاى)
* و اين قول اقوى است. (يزدى).
[٢] اين سهو قلمى است. (كوهكمرهاى)
* بلكه مثل شكّ بعد از سجود مىدانند. (يزدى)
[٣] بنابر چهار در اين صورت نيز دور نيست و احوط دو سجده سهو است. (تويسركانى)
* در حال قيام بنشيند، پس حكم آن حكم شكّ ميان دو و سه و چهار خواهد شد، پس دو ركعت نماز احتياط ايستاده و دو ركعت نشسته بجا آورد و احوط تقديم دو ركعت ايستاده است. (دهكردى)
* اظهر بطلان است هرچند احوط عمل به احد وجهين و اعاده نماز است. (يزدى)
[٤] و اين قول بعيد نيست اعاده نماز است بعد از اتمام آن، و اين در صورتى است كه شكّ درحال قيام نباشد وإلّا قيام را منهدم سازد تا شكّ او ميانه دو و سه و چهار شود و عمل نمايد عمل آن شكّ را. (خراسانى)
[٥] هرگاه شكّ مذكور در حال قيام واقع شود پس قيام را بر هم زند شكّش بر مىگردد بين دو و سه و چهار و حكم او در متن گذشت، و اگر در غير حال قيام و اقع شود، پس احوط عمل به قول اين بعينه و اعاده نماز است. (كوهكمرهاى)
* همين قول اقوى است و در احتياط آن مخيّر است بين يك ركعت ايستاده و دو ركعت نشسته. (مازندرانى)
[٦] در اين صورت كه شكّ تعلّق به شش دارد اقسام و صور بسيار دارد، در بعضى صحيح استو در بعضى فاسد و چون اين صورت بسيار نادر الوقوع است لهذا متعرّض آنها در اينجا نشدم. (تويسركانى)
[٧] در شكّ ميان پنج و شش در حال قيام بنشيند و تشهّد بخواند و سلام بگويد و دو سجده سهو بجا آورد. (دهكردى)