جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ١٠٢ - اما پنج امر واجب
كه قبل از اين مذكور شد. ششم آنكه: هرنجاستى كه نمازگزارنده قادر بر ازاله آن نباشد مثل آن كه جامه نجس را به جهت شدّت سرما نتواند كندن پس در آن جامه نماز صحيح است امّا در غير مسجد [١].
پنجم: از واجباتِ ساتر آن است كه ساتر [٢] پوست حيوانى نباشد كه خوردن گوشت آن حرام است مثل سَمُور[١] و روباه و همچنين مو و پشم آنها. امّا دو حيوان است كه گوشت آنها حرام است و با وجود اين نماز در پوست و پشم آنها صحيح است، يكى از آن دو حيوان «خز» است و آن جانورى است آبىكه در خشكى زنده نمىماند، و ديگرى «سنجاب» است. و بعضى از مجتهدين [٣] منع نماز كردهاند در پوست و پشم سنجاب[٢].
______________________________
*
هرگاه عين آن خونها موجود باشد، مشكل است. (دهكردى، يزدى)
[١] فرق ما بين مسجد و غير مسجد نيست، بلى هرگاه نجاست مسرى باشد كه موجب تلويث مسجد شود، جايز نيست نماز در مسجد. (دهكردى، يزدى)
* ظاهراً اگر آن نجاست سرايت به مسجد نكند، باكى ندارد، چنانچه خواهد آمد. (صدر)
* حرام است نماز كردن با آن جامه در مسجد، هرگاه موجب تلويث يا توهين بوده باشد و همچنين در مشاهد مشرّفه زادها اللَّه عزّاً و شرفاً. (كوهكمرهاى)
[٢] اين حكم اختصاص به ساتر ندارد. (كوهكمرهاى)
* بلكه مطلق لباس، بلكه مطلق آنچه همراه مصلّى است بايد از اجزاء يا فضلات حيوان غير مأكول اللحم نباشد، غير از انسان. (نخجوانى، يزدى)
[٣] و اين احوط است. (صدر)
* قول بعض احوط است. (كوهكمرهاى)
* و اظهر در نظر احقر قول همين بعض است. (مازندرانى)
[١] جانوريست كوچك از گوشتخوران، پاهاى كوتاه دارد، موهايش خاكسترى، و پوستش نرم است و از آن لباس درست مىكنند.
[٢] شيخ طوسى، نهاية ٣: ٩٩ و ١٠١. خلاف ١: ٦٤، مسأله ١١ وص ٥١١، مسأله ٢٥٦. ابنادريس، سرائر ١: ٢٦٢.