٥٢- (يا محمد) خداوند تعالى آنها را از رحمت خود كنار ساخته، هر كه را خداوند تعالى از رحمت خود كنار كند، براى او نمى‌توانى كمكى پيدا كنى تا او را از عذاب خلاص كند.
٥٣- يا محمد! آيا براى يهوديان بعد از اين در دنيا حصه و نصيبى خواهد بود؟ البته بعد از اين براى آنها بهره‌اى نخواهد بود، اگر براى آنها بهره‌اى باشد از مال دنيا به قدر پوسته هسته خرما به احدى چيزى نمى‌دهند.
٥٤- بلكه يهوديان به رسول خدا و مؤمنين حسد مى‌ورزند، از بابت اين كه خداوند تعالى به آنها از فضل و كرم خود نبوت و غلبه به دشمن و ترقى روز افزون عطا فرموده است ولى چرا حسد مى‌ورزند، ما غير از محمد صلّى اللَّه عليه و آله به اولاد ابراهيم عليه السلام بنى اسرائيل (امثال يوسف و داود و سليمان) كتاب و حكمت و سلطنت بزرگ عطا كرده‌ايم، اين پيغمبر هم اولاد ابراهيم مى‌باشد.
هم چنان كه به ساير اولاد ابراهيم سلطنت و نبوت عطا كرده‌ايم، به اين محمد صلّى اللَّه عليه و آله هم نبوت عطا نموده‌ايم، اولين نبوت و سلطنت نيست تا بدان حسد ورزند).
٥٥- بعضى از يهوديان به محمد صلّى اللَّه عليه و آله ايمان آوردند و بعضى ديگر اعراض كرده، روى گردانيدند. جهنم سوزان براى عذاب كفار كفايت مى‌كند.
٥٦- يا محمد در حقيقت اشخاصى كه به معجزات و احكام ما كافر شدند، البته آنها را داخل آتش جهنم مى‌كنم؛ هر وقت كه جلد بدن آنها سوخته و تمام گشت بجاى جلدهاى سوخته جلدى ديگر قرار دهيم تا هميشه عذاب را بچشند (ابدا براى آنها مرگ نخواهد بود هميشه در عذاب خواهند بود) در حقيقت خداوند تعالى به مخلوقات غالب بوده هيچ گناهكارى از عذاب او نمى‌تواند خلاص بشود خداوند تعالى حكيم است عذاب نمى‌كند مگر از روى عدالت.
٥٧- آنهايى كه ايمان آورده و عمل صالح انجام مى‌دهند، البته آنها را به چندين بهشت كه از زير درختان و قصور آن نهرها جارى است، داخل مى‌كنيم، آنجا هميشه مى‌مانند، در آن جنت از براى انها زنانى كه از هر عيب مبرا هستند آماده خواهد بود و به سايه پاينده‌اى كه در آن نه حرارت و نه برودت باشد داخل مى‌كنيم (خداوند تعالى به نوع بشر چيزهايى را كه با آنها در دنيا الفت گرفته‌اند از خوردنى و پوشيدنى و مجامعت و غيره وعده فرموده و به توحيد و مكارم اخلاق مردم را دعوت مى‌فرمايد، بايد دقت و تدبر و تأمل نمود).
٥٨- در حقيقت خداوند تعالى شما را امر مى‌كند، به امانتها، خيانت نكرده، آنها را به اهلشان برسانيد. (اين صفت در عالم انسانيت شرط اول مى‌باشد) و چون بين مردم حكم كنيد به شما لازم و واجب است كه طرفدارى نكرده، رشوه نگرفته، همه را يكسان ديده و به عدالت ميانه مردم حكم كنيد. در حقيقت خداوند تعالى با اين سخنان به شما موعظه نيك و پند مى‌دهد. در حقيقت خداوند تعالى جميع اعمال مردم را ديده و شنيده هيچ چيز نمى‌تواند از او مخفى بماند.
٥٩- اى اشخاص مؤمن به خداوند تعالى و پيغمبر او (محمد صلّى اللَّه عليه و آله) اطاعت آوريد و همچنين به آنهايى كه از بين شما صاحب امر بوده و حاكم‌اند و به حق و عدالت رفتار كنند، مطيع باشيد. چنانچه شما با امرا و حكام در مورد حكمى نزاع كرديد، اگر به خدا و روز قيامت ايمان آورده‌ايد، آن حكم را به قرآن شريف و حديث پيغمبر ارجاع كنيد. هر حكمى كه در قرآن و يا حديث باشد، به آن عمل نمائيد.
رجوع كردن حكم به خداوند تعالى و رسول او براى شما بهتر و عاقبتش به خير خواهد بود) اگر به قرآن و احاديث نبوى مراجعه كنيد، از خطا بركنار خواهيد بود.
[توضيح: شخص منافقى (منافق به كسى مى‌گويند كه به ظاهر مسلمان و در باطن از كافر بدتر باشد) از اهل مدينه به نام بشر با يك نفر يهودى درباره امرى نزاع نمودند، يهودى او را نزد رسول اكرم براى رسيدگى دعوت نمود منافق گفت: نزد كعب بن اشرف رئيس يهوديها برويم، يهودى راضى نشد، آخر الامر نزد رسول خدا آمدند، رسول خدا حكم به طرف يهودى داد، بشر منافق راضى نشده گفت: نزد عمر بن الخطاب برويم، به حضور عمر رسيدند، يهودى گفت: كه رسول خدا بين ما حكم داده، ولى بشر راضى نمى‌شود عمر از منافق سؤال كرد، آيا مطلب درست است؟
بشر گفت بله. عمر گفت: بايستيد تا بيايم، داخل منزل شده، شمشير خود را برداشته مراجعت كرد. گردن منافق را زده، گفت: شخصى كه به حكم خدا و پيغمبر او راضى نشود، من براى او اين طور حكم مى‌كنم، آن وقت آيه شريفه زير نازل شد:]