ترجمه قرآن - صادق نوبرى، عبدالمجيد - الصفحة ٦٦ - ٣ سوره آل عمران

معجزه من هم قرآن مى‌باشد. اگر شما مى‌توانيد مثل آن را بياوريد.
حال كه از آوردن مثل آن عاجز هستيد، بدانيد كه قرآن از طرف خداوند تعالى است. معجزه‌اى كه شما خواهش مى‌كنيد آن را خداوند تعالى اذن نمى‌دهد.
١٨٤- يا محمد! اگر نبوت تو را قبول نكرده، تكذيب مى‌كنند، حقيقتا قبل از تو انبياء سلف را هم تكذيب نموده‌اند (اين آيه براى تسلى رسول اكرم مى‌باشد) در صورتى كه آن پيغمبران از طرف خداوند تعالى با معجزات آشكار و كتابهاى مختصر (يعنى صحيفه) و كتابهاى نورانى و بزرگ (مثل تورات و انجيل و زبور) مبعوث شده بودند (يا محمد) از تكذيب كردن، تو هيچ وقت دلگير مباش.
١٨٥- (يا محمد) اگر تو را تكذيب مى‌كنند از آن به تو هيچ ضررى عايد نمى‌شود. هر نفس شربت مرگ را خواهد چشيد. آن وقت ضرر تكذيب عايدش خواهد شد (اى مكذبين انبياء) در حقيقت پاداش شما از بابت تكذيب انبياء روز قيامت به شما خواهد رسيد.
هر كه از آتش جهنم بركنار و به بهشت داخل شود، در حقيقت آن شخص نجات يافته و بدانيد كه زندگى دنيا نيست، مگر زندگى شخص مغرورى كه چيز خوش ظاهر و بد باطن بخرد (مثل شخصى كه در دنيا چيزى بخرد كه ظاهر آن خوب و پاكيزه بوده، ولى باطنش بد باشد. خريدار به ظاهر آن فريفته شده، بعد از خريدن عيب آن ظاهر شود، از آن نتواند به هيچ صورتى منتفع گردد) احوال اشخاصى هم كه رسول خدا را تكذيب مى‌كنند، مثل آنها است.
همين كه موت آنها را درك نمود، آن وقت معلوم مى‌شود، دنيايى كه بدان مغرور بودند، به آنها هيچ فايده نمى‌دهد.
١٨٦- اى مؤمنين! بعد از اين به تلف شدن مال‌ها و مقتول شدن در جهان امتحان مى‌شويد، و از اشخاصى كه قبل از شما به آنها كتاب داده شده (يهود و نصارى) و از مشركين سخنان اذيت كننده زياد (زخم زبان) خواهيد شنيد، اگر آن وقت به اذيت آنها صبر كرده و در مقابل اذيت آنها از اذيت كردن پرهيز نمائيد، در حقيقت در اين مقام، صبر كردن از امور واجب مى‌باشد.
١٨٧- هنگامى كه خداوند تعالى از اشخاصى كه به آنها كتاب (تورات و انجيل و قرآن) داده شده است، عهد محكم گرفت (يعنى از علماى اديان عهد گرفته و مقرر فرمود) (منظور از عهد خداوند تعالى، علم علماء مى‌باشد) آن عهد اين است. البته شما علماء احكام الهى مندرج در كتب آسمانى را كتمان نكرده، به مردم بيان كنيد ولى علماء آن عهد محكم را پشت سر گذاشته، احكام كتب الهى را به درستى به مردم بيان نكردند. بلكه به جاى بيان احكام مبلغ قليلى از متاع دنيا گرفته، و حكم را تغيير دادند. چه چيز بدى (متاع دنيا) در برابر حكم الهى عوض مى‌گيرند!
١٨٨- يا محمد! مپندار اشخاصى كه به اعمال زشت خود شادند و آن را بزرگ جلوه داده، عمل خوب حساب مى‌كنند، و دوست مى‌دارند كه مردم به سب اعمال خيرى كه نكرده‌اند، آنها را تعريف كنند. و يا براى آنها وسيله نجات شود كه از عذاب آخرت نجات پيدا كنند.
براى آنها در روز قيامت عذاب دردناك آماده است.
١٨٩- سلطنت آسمانها و زمين مخصوص خداوند تعالى است، و او به هر چيز قادر است.
١٩٠- در حقيقت آفرينش آسمانها و زمين و اختلاف شبانه روز دليل توحيد و قدرت خداوند تعالى بوده، براى صاحبان عقول دلائل آشكار و واضح مى‌باشد.
١٩١- آنهايى كه ايستاده و نشسته و خوابيده بر پهلو ياد خداوند تعالى مى‌باشند و به كيفيت خلق شدن آسمانها و زمين فكر مى‌كنند همين كه قدرت و توحيد خلاق عالم براى آنها معلوم شد آن وقت شروع به دعا مى‌كنند و در دعاى خود چنين مى‌گويند: اى پروردگار ما، از هر عيب و نقصان پاك و منزهى، اين آسمانها و زمين را بيهوده و عبث خلق نكرده‌اى، ما را از عذاب آتش جهنم نگهدار.
١٩٢- خداوندا، تو هر كه را به آتش جهنم داخل كنى، او را منتها ذليل نموده‌اى به جهنم داخل نمى‌شوند، مگر اشخاص ظالم و براى اشخاص ظالم، كسى نمى‌تواند كمك كند.
١٩٣- پروردگارا، ما صداى منادى حق (پيغمبر) را شنيديم كه خلق را به ايمان مى‌خواند و مى‌گفت: بيائيد به خداوند تعالى ايمان بياوريد.
او را اجابت كرده ايمان آورديم. گناهان كبيره ما را ببخش و گناهان صغيره ما را به سبب اعمال خير بپوشان ما را با نيكان بميران و ارواح ما را با صاحبان عمل خوب محشور گردان.
١٩٤- پروردگارا، آن ثوابى را كه براى تصديق انبياء وعده فرموده‌اى، به ما عطا كن. روز قيامت ما را ذليل و رسوا نفرماى، در حقيقت تو از وعده تخلف نمى‌كنى و به هر وعده كه بكنى وفا كننده هستى.