ويران مى‌كردند اما اگر اوس و خزرج از طايفه يهوديان يك نفر به اسارت مى‌گرفت يهوديان هم قسم آن طايفه به آن اسير پول داده او را آزاد مى‌كردند اعراب به يهوديان مذمت كرده گفتند اين چه عملى است از شما صادر مى‌شود در مقام جنگ برادران يهود را به قتل مى‌رسانيد اما در موقع اسارت آنها را خريدارى كرده آزاد مى‌سازيد يهوديان گفتند خداوند تعالى در توراة خريدارى اسراء و آزادى آنها را به ما امر كرده همچنين جنگ با برادران دينى را حرام فرموده اما از هم قسم خود حيا كرده و براى جنگ و نزاع با همديگر چاره نداريم خداوند تعالى در آيه شريفه زير كفر و نفاق يهوديان و عمل خلاف آنها را به توراة بيان مى‌فرمايد اين است معنى آيه:] ٨٥- بعد از گرفتن آن عهد و ميثاق از بنى اسرائيل شما با همديگر جنگ كرده اشخاص مثل خودتان را به قتل مى‌رسانيد (چنانچه ذكر شد طايفه بنى قريظه به اوس و طايفه بنى النضير به خزرج كمك كرده با همديگر جنگ مى‌كردند) و بعد از جنگ و نزاع جماعتى از خودتان را (يعنى طايفه مغلوب را) از منزل و مكان خود خارج مى‌سازيد و براى گناه و ظلم براى خارج كردن آنها از منزل خود از همديگر استعانت مى‌كنيد اما اگر از برادران دينى خود در حال اسارت به طرف شما بيايند، به آنها عوض داده آزاد مى‌سازيد، در صورتى كه اخراج آنها از منازلشان در توراة به شما حرام شده است.
آيا ايمان مى‌آوريد به بعضى از احكام توراة (آزاد كردن اسراء) و كفر مى‌ورزيد به احكام ديگر (اخراج آنها از منازل خود) در حالى كه هر دو حكم توراة است، ايمان به يكى و كفر به ديگرى كافر شدن به همه توراة است (جزاى شما بنى اسرائيل جهت كفر به بعضى احكام و ايمان به احكام ديگر ذلت و خوارى در دنيا است) به حكم الهى پيغمبر اكرم طايفه بنى النضير را از مدينه اخراج كرد و به حكم سعد بن معاذ مردان جنگى طايفه بنى قريظه قتل عام شده، عده‌اى از زنان و اطفالشان به اسارت مسلمين در آمدند. احوال به تفصيل در مقام خود ان شاء اللَّه ذكر خواهد شد) و بعد از عذاب روز قيامت خداوند تعالى آنها را به عذاب شديد آتش سوق خواهد داد.
خداوند تعالى از كارهايى كه شما يهوديان به عمل مى‌آوريد غافل نيست.
٨٦- آنها (يهوديان طايفه بنى قريظه و بنى النضير و مانند آنها) اشخاصى هستند كه زندگى را عوض آخرت خريدارى و آخرت را به دنيا فروخته‌اند، به سبب اين اعمال عذاب آنها تخفيف نمى‌شود و هيچ كس نمى‌تواند به آنها كمك كند.
٨٧- در حقيقت به موسى توراة را داديم و بعد از موسى انبياى زياد فرستاديم، (اشموئيل- يوشع- شمعون- داود- سليمان- شعيا- ارميا يا- (برميا) عزير- حزبيل- الياس- اليسع- ذا الكفل- يونس- زكريا- يحيى و غير اينها) به عيسى فرزند مريم معجزات داده، به وسيله روح مقدس و پاك به او قوت داديم (روح او را پاك و مقدس قرار داديم تا اين كه علم همه چيز بر او كشف شود) اى بنى اسرائيل هر زمان به شما پيغمبرى از طرف ما آمد، كتاب و معجزه‌اى كه مطابق ميل شما نبود همراه آورد، شما كبر ورزيده و به او اطاعت نكرديد. فرقه‌اى از پيغمبران را تكذيب كرده، گفته‌هاى آنها را قبول نكرديد (نوح و ابراهيم و موسى و عيسى و محمد را تكذيب كرديد) و فرقه ديگر از انبياء را به قتل رسانديد (شعيا- زكريا و يحيى را به قتل رسانديد) عادت يهوديان هميشه تكذيب پيغمبران و يا قتل آنها است.
٨٨- يهوديان گفتند قلوب ما غلاف دار و پرده‌دار است، خداوند تعالى قلبهاى ما را اين طور خلق كرده است، از اين جهت گفته‌هاى محمد صلّى اللَّه عليه و آله به قلب ما داخل نمى‌شود (خداوند تعالى گفته‌هاى يهوديان را رد كرده فرمايد) اين چنين نيست كه يهوديان مى‌گويند، بلكه خداوند تعالى قلب آنها را بدون پرده و غلاف خلق كرده (چون آنها به اختيار خود كفران كرده‌اند) خداوند تعالى آنها را لعنت كرده (و از رحمت خود بر كنار ساخته كه هيچ وقت داخل ايمان نمى‌شوند) پس كمند آنها كه ايمان بياورند.
٨٩- و چون قرآن از طرف خداوند تعالى به آن يهوديان نازل شد، توراة را كه در دست آنها بود تصديق مى‌كرد. با اين حال قرآن را تكذيب كرده قبول ننمودند و حال آنكه يهوديان ضمن جنگ با مشركين قبل از نزول قرآن و وجود محمد صلّى اللَّه عليه و آله به ظهور او از خداوند تعالى كمك مى‌خواستند و در جنگها دعا كرده اينطور مى‌گفتند:
(الهى به وجود محترم پيغمبرى كه در آخر زمان خواهد آمد و تعريف و توصيف او در توراة بيان شده. ما را يارى ده و به دشمن غالب فرماى) زمانى كه از طرف خداوند تعالى پيغمبر مورد علاقه خودشان محمد صلّى اللَّه عليه و آله با كتاب حقيقت «قرآن» به آنها مبعوث شده، به او و كتاب او كافر شدند، لعنت خداوند تعالى به آن يهوديان باد كه با علم به حقانيت محمد صلّى اللَّه عليه و آله و قرآن، او را منكر و كافر شدند.
٩٠- يهوديان بد معامله‌اى به خود كردند و نفس خود را به چيز بدى فروختند (آن شيئى [چيزى‌] كه در برابر نفس خود خريدند اين بود) به قرآنى كه خداوند تعالى نازل كرده و به سبب ظلم و حسد كافر شدند و حسادت كردند كه چرا خداوند تعالى از فضل خود به شخصى كه از بندگان انتخاب نمود كتاب نازل نمود (يعنى حسد كردند كه چرا محمد را انتخاب كرده و از يهوديها انتخاب ننموده) يهوديان به سبب اين حسادت سزاوار غضب شديد الهى شدند «غضب خداوند تعالى شامل آنها شد» براى يهوديان كافر در روز قيامت عذاب ذليل و خوار كننده حاضر و مهيا است.
٩١- زمانى كه به يهوديان گفته شد (مؤمنين به يهوديان گفتند) به اين قرآن كه خداوند تعالى نازل كرده ايمان بياوريد، يهوديان گفتند، تنها به كتابى كه به ما نازل شده (تورات) ايمان مى‌آوريم، در حالى كه قرآن كتابى است به حق از طرف خداوند تعالى و كتابى را كه در دست آنهاست تصديق مى‌كند. اگر يهوديان در گفته خود صادق‌اند بايد به قرآن ايمان بياورند، زيرا قرآن توراة را تصديق‌