دور ريختند (كنايه است از عمل نكردن يهوديان به توراة مثل اين كه به توراة پشت كرده اصلا به آن نگاه نكنند اگر به توراة عمل مى‌كردند بايد نبوت محمد صلّى اللَّه عليه و آله را تصديق كنند) گويا يهوديان عالم نبودند كه توراة كتاب خداست و بايد به آن عمل كنند (البته عالم به توراة بودند و مى‌دانستند توراة كتاب خداست ولى كفر آنها به رسول اكرم بمانند كفر به توراة و عدم اعتقاد به نزول توراة از جانب خداوند است).
[توضيح: در زمان حضرت سليمان عليه السّلام ساحران زياد بودند كتابهاى زيادى در اين باب جمع كرده بودند غير از اينها در سرزمين بابل نيز از دو نفر پادشاه عمل سحر اخذ و كتابها جمع كرده بودند اكثر علماء يهود عمل و اعتقادشان مبنى بر اين كتابها بود و توراة را ترك كرده به كتابهاى سحر عمل مى‌كردند (هم چنان كه بعضى اهل اسلام قرآن را ترك كرده به اخبار مجعول و كتابهاى رمل و طلسم اعتقاد كرده و عمل مى‌كنند) خداوند تعالى ضمن آيه شريفه در مذمت يهوديان و بطلان علم سحر و جادو و عدم تأثير آن فرمايد.] ١٠٢- يهوديان توراة را ترك كرده و به كتابهاى سحر كه ساحرين مى‌خواندند عمل مى‌كردند (مراد از شياطين ساحرين هستند، شيطان به معنى خارج شدن از اطاعت است، عرب اسب سركش را شيطان مى‌گويد) ساحرين آن كتابها را در زمان سلطنت حضرت سليمان مى‌خواندند ولى سليمان به كتب سحر تابع نشده كافر نگشت (يهوديان مى‌گفتند سلطنت سليمان به علم سحر محكم شده است) بلكه ساحرين به كتب سحر تابع شده كافر گشتند و علم سحر را به مردم ديگر تعليم مى‌دادند. همچنين علم سحرى را كه در سرزمين بابل به دو نفر پادشاه نازل شده بود به مردم تعليم مى‌دادند، اسم يكى از آنها هاروت و اسم ديگرى ماروت بود (اين دو پادشاه كافر نبودند) آن پادشاهان علم سحر را به احدى تعليم نكردند مگر اين كه به آن شخص گفتند به تحقيق اين علم سحر را براى امتحان مردم تعليم مى‌دهيم (تا معلوم شود بعد از دانستن علم سحر كافر مى‌شوند يا نه) و به آن شخص مى‌گفتند، تو كه علم سحر را ياد مى‌گيرى به خداوند تعالى كافر نشو ولى مردم از آن دو پادشاه تعليم سحر گرفته به سبب آن بين زن و شوهر تفرقه مى‌انداختند (در علم سحر تأثير نيست و اگر هم باشد به اذن خداوند تعالى است چنانچه فرمايد ساحرين با علم سحر براى ضرر رسانيدن به احدى قادر نيستند، مگر به اذن خداوند تعالى (يهوديان از نفهمى و بى شعورى) علمى (علم سحر) را كه ضرر داشت و منفعت نمى‌داد تعليم مى‌گرفتند (براى اشخاصى كه علم سحر را به قصد ضرر رساندن به مردم تعليم مى‌گيرند، عذاب بزرگ نزد خداوند تعالى مقرر است) حقيقتا يهوديان عالم بودند به اين كه هر كس علم سحر را به جاى كتاب خداوند تعالى قرار بدهد، براى او در آخرت از نعمات اخروى هيچ حصه و نصيب نيست با وجود اين باز يهوديان علم سحر را به جاى توراة اختيار كردند، چه چيز بدى است آنچه معامله كردند، علم سحر را به جاى توراة اختيار كرده نفس خود را عوض او در عذاب گذاشتند اى كاش به ضرر اين معامله عالم شده اين خريد و فروش را ترك مى‌كردند (يهوديها عالم بودند ولى به سبب عمل نكردن به علم خود خداوند تعالى آنها را غير عالم فرض كرد عالمى كه به علم خود عمل نكند با غير عالم مساوى بلكه پستتر هم هست بين ما اهل قرآن كه قرآن شريف را ترك و گفته‌هاى دروغ و اخبار مجعوله را به جاى آن اختيار كرده‌ايم با اهل توراة تفاوت نيست).
١٠٣- اگر آن يهوديان به قرآن ايمان مى‌آوردند و از خداوند تعالى ترسيده و تابع سحر نمى‌شدند البته ثواب و بهره‌اى نزد خداوند تعالى براى آنها از كافر شدن به خداوند بهتر بود اى كاش يهوديان به نيكى اجر و ثواب خداوند تعالى عالم مى‌شدند آن وقت كفر و ضلالت را ترك كرده به ثواب خداوند تعالى تابع مى‌شدند (عالم بودند ولى چون به علم خود عمل نكردند غير عالم فرض شدند).
[توضيح: وقتى كه رسول اكرم صلّى اللَّه عليه و آله از طرف خداوند تعالى احكام را براى مؤمنين مى‌خواند مؤمنين اين كلمه را مى‌گفتند (راعنا يا رسول اللَّه) يعنى ما را مراعات كرده و مهلت بده تا كلام الهى را فهميده حفظ كنيم اين كلمه در لفظ عبرى به معنى فحش بود در اين مقام براى يهوديان فرصت شده هر وقت تكلم با پيغمبر اكرم مى‌كردند (راعنا) مى‌گفتند و مقصودشان توهين بود اين كلمه را (سعد بن معاذ) از صحابه رسول اكرم از يهوديان شنيد چون به زبان عبرى آشنا بود مطلب آنها را فهميد گفت اى جماعت يهود اگر دفعه ديگر اين كلمه را از شما بشنوم همه را به قتل مى‌رسانم از ترس سعد بن معاذ ساكت شدند سعد بن معاذ از انصار و رئيس طايفه اوس بود در كمك به دين اسلام خيلى غيور بود رحمة اللَّه عليه و رضى عنه از اين جهت ضمن آيه شريفه براى مؤمنين گفتن كلمه راعنا ممنوع گشت و مأمور شدند به جاى آن كلمه ديگرى بگويند فرمايد:] ١٠٤- اى ايمان آورندگان ضمن تكلم با رسول خدا كلمه (راعنا) نگوئيد. آن وقت يهوديان به شما تابع شده اين كلمه را مى‌گويند، آنها مقصودشان فحش به رسول اكرم است. به جاى آن كلمه (انظرنا) بگوئيد (يعنى مهلت بده ما را) احكام و گفته‌ها را از رسول خدا به خوبى شنيده و حفظ كنيد تا دوباره به سؤال كردن و اخذ مهلت احتياج پيدا نكنيد، براى يهوديان كافر آنهايى كه به نبى اكرم لفظ فحش گفتند در آخرت عذاب بزرگ آماده است.
١٠٥- كفار اهل كتاب و مشركين دوست نمى‌دارند كه به شما مؤمنين از طرف خداوند وحى نازل شده حكمى يا كتابى برسد و حال آن كه خداوند تعالى هر كه را بخواهد به رحمت خود اختصاص مى‌دهد و براى نبوت كسى را كه خود بخواهد اختيار مى‌كند (نبوت به خواهش يهوديان و يا مشركين نيست) خداوند تعالى صاحب رحمت و احسان بزرگ است.
[توضيح: نسخ به معناى ترك يك حكم و تثبيت حكمى ديگر به جاى آن است معنى نسخ به اين شرح در قرآن و احاديث اسلام ثابت است و نسخ بر اين معنى نيز موافق عقل و حكمت مى‌باشد زيرا احكام شرع بايد بين مردم به تدريج وضع شود تا اشخاص مكلف از روى حكمت زير بار تكليف بروند بنا بر اين در اول تكليف وقتى كه پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله مبعوث شد احكام سهل و آسان براى خلق مقرر شد و بعدا بر حسب مصلحت بعضى از آن احكام را تغيير و به جاى آن حكمى ديگر قرار دادند كما اين كه در اول امر پيغمبر از طرف خداوند تعالى براى امت هر ماه سه روز روزه تعيين فرمود بعد آن حكم نسخ شده به جاى آن حكم ماه رمضان تعيين گرديد معنى نسخ اين است‌