جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٧٨٥ - فصل دوم آنچه به رخت پوشيدن متعلق است
سوم: پوشيدن جامه مصوّر، به تخصيص در نماز.
چهارم: جامه سياه پوشيدن، چه از حضرت امام جعفر صادق ٧ منقول است كه:
حقّتعالى وحى فرستاد به پيغمبرى از پيغمبران كه به مؤمنان بگو كه: لباس دشمنان مرا نپوشند؛ يعنى جامه سياه[١].
پنجم: جامه شهرت پوشيدن [١] كه به سبب انگشت نما باشد، چه در حديث آمده كه: كسىكه جامهاى بپوشد كه به سبب آن جامه مشهور شود خداى تعالى او را جامهاى از آتش دوزخ بپوشاند[٢].
) ششم: جامه سرخ پوشيدن مگر در عروسى.
هفتم: پوشيدن جامهاى كه زرد باشد يا به زعفران رنگ كرده باشند مگر در عروسى، چه در حديث آمده كه حضرت امام محمّد باقر ٧ فرمود: كه رنگ كردن جامه به زعفران خاصّه بنىاميّه است[٣]. و در حديث آمده كه: آن حضرت وقتى قباى زرد پوشيدهاند و از آن عُذر گفته كه من چون عروسى كردهام جهت آن قباى زرد پوشيدهام[٤].
هشتم: آنكه: يك كفش يا يك نعل پوشيده به راه روند مگر آنكه يكى را به دوختن داده باشند، چه در حديث آمده كه: هر كه در يك نعل راه رود اگر شيطان ضررى بهاو رساند كسى را ملامت نكند مگر نفس خود را.[٥]
) نهم: انگشترى از آهن در دست كردن.
دهم: عمّامه را نشسته پيچيدن.
______________________________
[١]-
احوط حرمت پوشيدن لباس شهرت است. (تويسركانى، صدر)
[١] منلايحضرهالفقيه ١: ٢٥٢، حديث ٧٧٠. وسائل ٤: ٣٨٥، حديث ٨. مستدرك ٣: ٢١٠، حديث ١.
[٢] كافى ٦: ٤٤٥، حديث ٤. وسائل ٥: ٢٤، حديث ٤.
[٣] كافى ٦: ٤٤٨، حديث ١٠. وسائل ٥: ٣٠، حديث ٤.
[٤] كافى ٦: ٤٤٦، حديث ١ و ٣. وسائل ٥: ٣١، حديث ٢ و ١٠.
[٥] كافى ٦: ٤٦٧، حديث ٤ و ٥. وسائل ٥: ٧٥، حديث ١ و ٢ و ٣.