جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٦٩٤ - فصل چهارم در بيان احكام ولادت فرزند
قيمت آن مجزى نيست، و اگر طفل پيش از پيشين در روز هفتم از ولادت بميرد عقيقه او ساقط مىشود.
يازدهم آنكه: گوسفند يا شترى [١] كه بهواسطه عقيقه طفل مىكشد بايد كه اگر فرزند پسر باشد گوسفند و شتر نر بكشد و اگر دختر باشد ماده.
دوازدهم آنكه: مىبايد كه در آن گوسفند صفتهايى كه در گوسفند قربانى شرط است باشد، يعنى شاخ اندرونى شكسته و كور و لنگ و لاغر نباشد.
سيزدهم آنكه: چهار يك [٢] آن گوسفند يا شتر را به زنى كه طفل را زايانيده باشد دهند، و اگر آن زن نباشد به مادر طفل دهند كه تصدّق [٣] كند.
چهاردهم آنكه: گوشت آن را بپزند يا از آن طعامى سازند و به درويشان دهند، و اقلّ آن ده درويش را طعام دادن است.
پانزدهم آنكه: عقيقه كردن و موى سر تراشيدن در يك مكان واقع شود، و عقيقه بعد از تراشيدن موى سر باشد.
شانزدهم آنكه: در وقت كشتن گوسفند اين دعاى منقول را بخواند: «بِسْمِ اللَّهِ وَبِاللَّهِ أَللّهمَّ هِذِهَ عَقيقَةٌ عَنْ فُلانٍ لَحْمُها بِلَحْمِهِ وَدَمُها بِدَمِهِ وَعَظْمُها بِعَظْمِهِ، اللّهمَّ اجْعَلْهُ وَقاءً لِآلِ محمّدٍ ٦»[١]. و در روايت ديگر از حضرت صادق ٧ وارد شده كه در وقت ذبح و نحر بگويد: «يا قَوْم انىْ برىْءٌ مِمَّا تُشْرِكُوْن، انيْ وَجَّهْتُ وَجْهِىَ لِلَّذىْ فَطَرَ السَّمواتِ وَالْارْضَ حَنيْفًا مُسْلِمًا وَما ا نَا مِنَ الْمُشْرِكيْنَ، انَّ صَلواتىْ وَنُسُكىْ وَمَحْياىَ وَمَماتىْ للَّهِ رَبِالْعالَميْنَ لا شَريْكَ لَهُ وَبِذلِكَ امِرْتُ وَ انَا مِنَ الْمُسْلِميْنَ، اللَّهُمَّ مِنْكَ وَلَكَ، بِسْمِ اللَّهِ وَاللَّهُ
______________________________
[١]-
يا گاو. (يزدى)
[٢] ظاهراً تخيير است. (دهكردى)
* و در جمله اخبار است كه رجل و ورك را به او بدهند و در بعض اخبار است كه ثلث آن را بدهند. (نخجوانى، يزدى)
[٣] و شرط نيست در مورد تصدّق فقير بودن. (نخجوانى)
[١] كافى ٦: ٣٠، حديث ١. وسائل ٢١: ٤٢٦، حديث ١.