جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٥٥٥ - فصل دوم در بيان آنكه غاصب در چند موضع ضامن عين و منفعت است
سوم: غصبكردن سگشكارى وسگ گلّه وسگىكه محافظت زراعتكندو سگى كه پاسبانى باغ و خانه نمايد، چه غاصب اين سگها را و منفعت اينها را ضامن است. [١]
چهارم: غصب كردن مدرسه يا رباط[١] و منع كردن مستحقّين آنها را از داخل شدن در آنها، چه در اين صورت غاصب عين و منفعت آنها را ضامن است.
پنجم: غصب كردن زيت و جوشانيدن آن به حيثيّتى كه كم شود، چه غاصب آن را و آنچه كم شده باشد از آن ضامن است.
ششم: غصب كردن ميوه، پس غاصب ضامن است آن ميوه را و قيمت آن را اگر قيمت داشته باشد، قيمت روزى [٢] كه غصب كرده است.
هفتم: غصب كردن غلام و خَصى كردن او، چه قيمت خصيتين [٣] را با غلام ضامن است. [٤]
هشتم: غصبكردن [٥] طلا و نقره و زرگرى كردن آنها، چه غاصب ضامن مثل آنها
______________________________
[١]
اگر در يد او تلف شوند ضامن قيمت آنها است و اگر آنها را بكشد بعد از غصب كردن
اكثر الامرين از ديه آنها و قيمت را بايد بدهد. (دهكردى، يزدى)
[٢] احوط ضمانت اعلى القيم است. (تويسركانى)
* اظهر قيمت يوم الاداء است و احوط اعلى القيم تا يوم اداء است مثل ساير چيزها. (دهكردى، يزدى)
[٣] وآن تمام قيمت غلاماست، پس اگرغلام موجود است اورا باتمام قيمتبايد بدهد واگر بعد از خصىكردن تلفشده باشد قيمت ديگر نيزبدهد با ملاحظه خصى بودن. (دهكردى، يزدى)
[٤] على الاحوط. (تويسركانى)
[٥] در غصب طلا و نقره واجب است ردّ عين بابقاء آن و اگر صنعتى در آن بوده يا غاصباحداث كرده و زايل شده باشد بايد ارش بدهد با ردّ عين و با عدم بقاء عين واجب است مثل هرگاه صنعتى در آن نبوده و اگر بوده هرچند به فعل غاصب باشد بايد قيمت بدهد چون على الظاهر داخل در قيميّات مىشود مثل حلىّ و نحو آن و بهتر اين است كه قيمت را از غير جنس بدهد به جهت تخلّص از رباء هرگاه در وزن مساوى نباشند هرچند جريان رباء در غرامات معلوم نيست. (دهكردى، يزدى)
[١] جايى كه در كنار جاده جهت استراحت كاروانيان سازند، مانند اطاقها، طويله، آب انبار و غير آن، كاروانسرا.