جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٣٠١ - مطلب دوم در بيان شرايط وجوب حج
منزل خود [١] خواه خود قدرت برآن داشته باشد و خواه ديگرى متعهّد آن شود.
و نيز از جمله استطاعت: قدرت بروفاى دين مثل قرض [٢] و مهر زن و غيرآن، پس مادام كه قادر بروفاى آن نباشد حجّ واجب نمىشود [٣].
و اگر زن در راه حجّ احتياج به محرم داشته باشد و محرم به جهت رفاقت او اجرتى خواهد قدرت بر اجرت آن محرم نيز داخل استطاعت است، پس اگر براجرت او قادر نباشد حجّ براو واجب نمىشود.
شرط پنجم: صحّت بدناست، به حيثيّتىكه از رفتن بهحجّ مشقّت شديدهلازمنيايد.
شرطششم: امنيّتراهاست، پسمادامكهگمان [٤] ناامنىباشد، رفتنواجبنيست [٥].
شرط هفتم آنكه: آنقدر وقت باشد كه خود را به مكّه معظّمه رساند و افعال حجّ را بهفعل آورد، پس اگر وقت تنگ باشد، حجّ در آن سال ساقط است.
و هر گاه برزن واجب شود، مىتواند كه بىرخصت شوهر به حجّ رود. امّا حجّ سنّتى بىرخصت شوهر نمىتواند كرد.
______________________________
[١]
ظاهر متن اين است كه شرط نيست در استطاعت داشتن مؤنه و سرمايه بعد از برگشتن بلى
بايد سوء حال دست ندهد براى او، پس اگر شخصى سرمايه دارد كه به آن كسب و گذران
مىكند و اگر سرمايه را صرف در حجّ نمايد بعد از برگشتن بايد گذران به مذلّت سؤال
كردن باشد لازم نيست حجّ بر او. (مازندرانى)
[٢] اگر حالّ باشد و امّا مؤجّل قدرت وفاء آن شرط نيست در حصول استطاعت. (خراسانى)
* مطلقاً معلوم نيست. (صدر)
[٣] و همچنين واجب نمىشود مگر بر كسى كه علاوه بر قدرت داشتن او بر امور مذكوره قدرت بر تعيّش بعد از مراجعت به حسب خود داشته باشد، پس اگر شخصى متمكّن است از رفتن به حجّ به صرف مؤنه يا سرمايه يا فروختن آن ملكى كه از منافع آن گذران مىكند ولكن بعد از برگشتن از حجّ به سبب نداشتن سرمايه يا غير آن از صنعت و ملك به ذلّت و خوارى واقع مىشود حجّ بر او واجب نخواهد بود. (خراسانى)
* مگر آنكه كسى بذل زاد و راحله نمايد، پس واجب مىشود حجّ هرچند قدرت بر وفاى دين نداشته باشد. (كوهكمرهاى)
[٤] به گمانى كه سفر را حرام نمايد. (صدر)
[٥] بلكه حرام است. (كوهكمرهاى)