جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٩٣١ - مطلب سوم در بيان تعزير كردن
مطلب سوم در بيان تعزير كردن
و آن در لغت عرب بهمعنى تأديب است، و بهحسب شرع عقوبتى است يا اهانتى متعلّق به جماعتى كه گناهانى كه مستوجب حدّ نباشد از ايشان بهوقوع آمده باشد، و شارع مقدار آنها را معيّن نكرده، مگر در پنج موضع كه مذكور خواهد شد كه مقدار تعزير آنها را مقرّر ساخته. بدانكه گناهانى كه سبب تعزيركننده آنها مىشود بر سى و پنج قسم است:
اوّل: كسى كه در روز ماه رمضان با زن خود جماع كند، چه سه امر براو لازم است، اوّل: قضاى آن روزه. دوم: كفّاره. سوم: بيست و پنج تازيانه.
دوم: كسى كه زن آزادى داشته باشد و كنيزى را بىرخصت او بهعقد درآورد و دخول كند، چه او را دوازده تازيانه و نصف تازيانه كه هشت يك حدّ زناست بايد زد، ونصف تازيانه را بهدست گيرند و به نصف ديگر بزنند.
سوم: دو مرد بيگانه [١] كه برهنه در زير يك لحاف باشند، چه ايشان را از سى تازيانه تا نود و نه تازيانه بايد زد.
چهارم: مردى و زن بيگانه كه برهنه در زير يك لحاف باشند، چه ايشان را از ده تازيانه تا نود و نه تازيانه بايد زد، و بعضى در اين صورت حدّ برايشان لازم مىدانند[١].
پنجم: كسى كه بكارت دخترى را به انگشت ببرد، چه او را از سى تازيانه تا هفتاد و هفت تازيانه بايد زد بر قول بعضى از مجتهدين[٢] و بهقول بعضى از سى تا هشتاد[٣]
______________________________
[١]-
و همچنين دو زن بيگانه بنابر مشهور هر چند از جهت اختلاف اخبار اولى ايكال به
نظرحاكم است. (يزدى)
[١] شيخ طوسى، خلاف ٥: ٣٧٣، مسأله ٩ و مبسوط ٨: ٧.
[٢] مطلب متن را نيافتيم ولى شيخ طوسى و محقّق حلّى در نهايه ونُكت آن ٣: ٢٩٦ و ٢٩٧، سى تا هفتاد ونه را مطرح كردهاند.
[٣] شيخ مفيد، مقنعه: ٧٨٥. سلّار، مراسم: ٢٥٥.