جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٩٠٧ - فصل چهارم در بيان ميراث مجوس
صادق ٧ به كسى كه دشنام مجوسى مىداده كه مادر خود را خواسته بود فرمود كه:
نمىدانى كه اين پيش مجوسى نكاح است[١].
پس اگر مجوسى دختر خود را تزويج كند و از او دخترى بهم رسد زوجه او نصيب دخترى و زنى را مىبرد و دختر نصيب دختران ديگر مىبرد، و اگر خواهر مادرى خود را كه جدّه پدرى او باشد يا خواهر پدرى را كه جدّه مادرى باشد بخواهد به هر دو ميراث مىبرد. و اگر يكى از آنها منع ديگرى كند ارث به مانع مىرسد، چون دختر كه خواهر مادرى باشد و عمّه كه خواهر پدرى باشد و عمّه كه دختر عمّه باشد و خواهرى كه مادر باشد.
و امّا غيرمجوس حكم ايشان حكم مسلمانان است. [١] و مسلمانان به سبب فاسد ميراث نمىبرند به اجماع، امّا به نسب فاسد چون وطى به شبهه ميراث مىبرند.
______________________________
[١]-
مگر آنكه مذهب ايشان مثل مجوس باشد در تجويز نكاح محارم. (نخجوانى، يزدى)
[١] كافى ٥: ٥٧٤، حديث ١. وسائل ٢١: ١٩٩، حديث ١.