جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٨٩٩ - قسم اول آنكه وارث و استحقاق واحد باشد،
اولاد برپنج و پنج را ضرب بايد كرد در اصل فريضه صد و بيست حاصل مىشود. پس سهام هر يك از زوجات پنج بود آنرا ضرب بايد كرد در دوازده كه اصل فريضه است شصت شد آنگاه قسمت بايد كرد بر صد و بيست، نصف دينار خارج قسمت است، نصيب هريك از زوجات نصف دينار، و سهام هريك از پدر و مادر بيست است چون آن را در دوازده ضرب كنند دويست و چهل مىشود، و بعد از قسمت بر صد و بيست خارج قسمت دو دينار مىشود، آن نصيب هريك از پدر و مادر است. و سهام هر پسرى بيست و شش است، چون آن را در دوازده ضرب كنند و بر صد و بيست قسمت نمايند خارج قسمت دو دينار و سه خمس دينار مىشود، نصيب دختر دينارى و سه عشر دينار مىشود.
دوم آنكه: در تركه كسر باشد،
پس بسط بايد كرد تا از جنس كسر گردد و كسر را برآن بيفزايند، و چنانچه مذكور شد در آن عمل كنند، پس در مثال مذكور هر گاه تركه دوازده دينار و نصف باشد آن را بيست و پنج بايد كرد، و اگر ثلث باشد سى و هفت.
وهمچنين هر گاه ممكن باشد به قيراط و حبّات قسمت بايد كرد و به آن عمل نمود، و دينارى بيست قيراط است، و قيراطى سه حبّه، و حبّه چهار ارز، و بعد از ارز اسم خاصّى نيست.
طريق پنجم: مناسخات
و آن چنان است كه شخصى بميرد و قسمت ميراث او نشده يكى از ورثه او بميرد، چه در اين صورت قسمت هردو فريضه را از يك اصل بايد كرد، و آن بر دو قسم است:
قسم اوّل آنكه: وارث و استحقاق واحد باشد،
چون شش برادر و شش خواهر از شخصى بعد از فوت او بماند و پيش از قسمت تركه يكى از برادران بميرد و بعد از آن يك خواهر، و همچنين يك برادر و يك خواهر بميرند تا آنكه يك برادر و خواهر بماند، مال ميّت ميان ايشان اثلاثاً حصّه مىشود اگر برادران و خواهران پدرى باشند، و بالسويّه مىبرند اگر برادران و خواهران مادرى باشند