جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٨٨٧ - مطلب پنجم در بيان دانستن نصيب هروارثى از تركه به علم حساب
كسر از او صحيح بيرون آيد، پس مخرج نصف دو است و مخرج ثلث وثلثان سه است، و مخرج رُبع چهار است، و مخرج ثمن هشت است، و مخرج سُدس شش است، پس مخارج فروض ستّه پنج است: نصف و ثلث و ربع و ثمن و سُدس، و مخرج كسر مضاف حاصل ضرب مخرج مضاف است در مخرج مضاف اليه، مثلًا مخرج ثُلث ثمن بيست و چهار است، و مخرج نصف سُدس ربع چهل و هشت است، و مخرج كسر معطوف حاصل ضرب مخرج كسر معطوف است در مخرج كسر معطوف عليه، اگر ميانه ايشان تباين باشد چون ثلث و ثمن كه مخرج ايشان بيست و چهار است، و اگر توافق باشد حاصل ضرب مخرج كسر معطوف است در جزء وفق كسر معطوف عليه چون رُبع و سُدس كه مخرج ايشان دوازده است، و اگر تداخل باشد اكتفا به اكثر از دو مخرج مفرد آنها بايد كرد چون رُبع و ثمن كه مخرج ايشان هشت است. و قاعده مخرج كسر معطوف ثلاثى يا بيشتر آن است كه نظر كنى در نسبت ميانه مخرج كسر معطوف ثنائى و ثلاثى پس اگر تباين باشد ضرب كنى حاصل ضرب مخرج را كه سه است، و اگر توافق باشد در جزء وفق ضرب كنى و حاصل ضرب مخرج است، و اگر تداخل باشد اكتفا به اكثر كنى چنانچه مذكور شد. پس مخارج فروض ستّه بيست و چهار است، زيرا كه ميانه مخرج نصف كه دو است و مخرج ثُلث و ثلثان كه سه است چون تبايُن بود ضرب كرديم دو را در سه، و نظر كرديم ميانه شش و چهار توافق به نصف بود نصف احدهما را در ديگرى ضرب كرديم دوازده شد، و نظر كرديم ميانه دوازده و هشت نيز توافق به ربع بود، ربع احدهما را در يكديگر ضرب كرديم بيست و چهار شد، و چون ميانه بيست و چهار و شش تداخل بود اكتفا به بيست و چهار كرديم.
مطلب پنجم در بيان دانستن نصيب هروارثى از تركه به علم حساب
و آن برپنج طريق [١] است:
______________________________
[١]
عمل به اين پنج طريق صحيح است. (تويسركانى)