جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٨٧٨ - مطلب دوم در بيان آنچه فى الجمله ميراث خوار را از ميراث بردن مانع مىشود
بيست و سوم: قدر حبوه كه تعلّق به پسر بزرگ دارد و وارثان ديگر از آن محرومند، و حبوه در كلام عرب بهمعنى عطيّه است، و آن چنان است كه هر گاه شخصى بميرد انگشترى و شمشير و مصحف و رختهاى بدن او تمام تعلّق به پسر بزرگ دارد. و در بعضى روايات آمده كه: زره و كتابها و راحله و سلاح [١] او نيز از پسر بزرگ است[١]. و آيا اين اجناس اگر متعدّد باشند همه از پسر بزرگ است يا نه؟ ميانه مجتهدين خلاف است [٢] اقرب آن است كه جامهها چون بهلفظ جمع در حديث وارد شده تمام از اوست، و اجناس ديگر كه بهلفظ واحد وارد شده يك فرد از آن تعلّق به پسر بزرگ دارد. و بهعوض [٣] اين عطيّه لازم است به پسر بزرگ كه نماز و روزهاى كه به سبب بيمارى يا سفر از پدر او فوت شده باشد و با وجود قدرت برقضاى [٤] آن اهمال [٥] كرده باشد قضا كند، و اين خاصّه مذهب اماميّه است و در مذهب سنّيان نيست.
و شروط حبوه شش است:
اوّل آنكه: پسر بزرگ [٦] موجود باشد، كه اگر كسى پسر بزرگ نداشته باشد حبوه نيست. و اگر پسر بزرگ متعدّد باشند مجتهدين را در آن خلاف است، اقرب آن است كه حبوه ميانه ايشان منقسم مىشود
______________________________
[١]
.- مراعات احتياط به صلح و نحوه در اين امور خوب است. (تويسركانى)
* در اينها مراعات احتياط ترك نشود. (دهكردى، يزدى)
[٢] احتياط در اينجا نيز مطلوب است. (تويسركانى)
* در متعدّد مطلقاً مراعات احتياط شود. (صدر)
[٣] عوض بودن معلوم نيست و لذا دائر مدار آن نيست، بلكه تفكيك مىشود از طرفين. (يزدى)
[٤] گذشت كه فوت روزه در سفر قدرت بر قضاى در او شرط نيست. (صدر)
[٥] شرط اهمال در قضاء مختصّ به صوم است و آن هم در غير سفر. (يزدى)
[٦] معتبر نيست كه حين الموت بزرگ باشد. (يزدى)
[١] كافى ٧: ٨٦، وسائل ٢٦: ٩٧، حديث ١ و ٢ و ...