جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٨٥ - چهارم از پاك كنندهها آتش است ٢
بردرخت باشد و درها و پنجرهها كه داخل عمارت شده باشد، و اگر از گل نجس ديوارى بهطريق چينه بنا شده باشد و آفتاب بريك روى آن بتابد و گل آن ديوار را خشك كند روى ديگر آن ديوار و اندرون او همه پاك مىشود [١].
چهارم از پاك كنندهها آتش است [٢]:
و آن طاهر مىسازد چيزى را كه انگِشت [٣][١] يا خاكستر كند. امّا اگر از گل نجس خشت بزنند و خشت را آجر سازند در طاهر شدن آن خلاف است. و همچنين اگر از گل نجس كوزه سازند، و شيخ طوسى عليهالرحمه برآن است كه اين هردو طاهر مىشود[٢] و اين قول قوّت دارد [٤].
______________________________
[١]
هرگاه صدق كند كه آفتاب خشكانيده ظاهر و باطن ديوار طاهر مىشود و إلّامشكل است.
(تويسركانى)
* اگرچه بهتر حكم به طهارت خصوص ظاهر است. (خراسانى)
* محتاج به تأمّل است، بلى ظاهر آن بلا اشكال پاك ميشود. (دهكردى)
* اندرون طاهر ميشود، لكن روى ديگر آن ديوار پاك شدن آن محلّ تأمّل بلكه ممنوع است. (مازندرانى)
* اندرون آن پاك ميشود، و امّا روى ديگر آن پس خالى از اشكال نيست و محتمل است فرق بين ديوارى كه بسيار كلفت باشد و ديوار رقيق. (يزدى)
[٢] احوط در تطهير اكتفاء ننمودن است به آن، چنانچه در سابق گذشت. (كوهكمرهاى)
[٣] در انگشت احوط اجتناب است. (دهكردى، صدر)
* انگشت و ذغال محلّ تأمّل است. (مازندرانى)
* پاك شدن انگشت و آجر و كوزه مشكل است. (يزدى)
[٤] اقوى عدم طهارت گل نجس است به آجر شدن و همچنين كوزه شدن اگرچه آتش بر او افروخته شده باشد. (تويسركانى)
* اقوى آن است كه آتش پاك نمىكند مگر چيزى را كه خاكستر يا دود يا بخار نمايد. (خراسانى)
[١] انگِشْت، به كسر گاف: زغال.
[٢] شيخ طوسى، خلاف ١: ٤٩٩، مسأله ٢٣٩.