جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٧٦٨ - مطلب اول در بيان طعام خوردن و اقسام آن
دوازدهم: «الْحَمدُللَّهِ» مكرّر گفتن در اثناى طعام خوردن.
سيزدهم: بعد از فارغ شدن از طعام اين دعا خواندن: «الْحَمْدُللَّهِ الَّذيْ اطْعَمَنا فيْ جائِعيْنَ وَسَقانا فىْ ظَمْآنيْنَ وَكَسانا فيْ عاريْنَ وَايَّدَنا وَانْعَم عَلَيْنا الحَمْدُللَّهِ الَّذيْ يُطْعِمُ وَلا يُطْعَمْ وَيُجيْرُ وَلا يُجارُ عَلَيْه وَيَسْتَغْنيْ وَيَفْتَقِرُ الَيْهِ [وَهَدانا فيْ ضآليْنَ وَحَمَلَنا فى راجِليْنَ وَاوانا فيْ ضاحيْنَ وَاخْدَمَنا فيْ عانيْنَ وَفَضَّلْنا عَلى كَثيْرٍ مِنَ الْعالَميْنَ][١]».
چهاردهم: هردو دست را شستن و اگرچه به يكى طعام خورده باشد.
پانزدهم: هردو دست بعد از شستن به ابروهاى خود ماليدن، چه در حديث اهلبيت : آمده كه: كلف[٢] را از روى زايل مىگرداند[٣].
شانزدهم: آبهايى كه از دست شستن بهم مىرسد در ظرفى جمع كردن.
هفدهم: در وقت دست شستن پيش از طعام اوّل صاحب طعام دستهاى خود را شستن، آنگاه كسى كه در دست راست او نشسته باشد. و در دست شستن بعد از طعام ابتدا به كسى كنند كه در جانب دست چپ صاحب طعام نشسته باشد، آنگاه آخر از همه صاحب طعام دستهاى خود را بشويد. و در بعضى احاديث واقع شده كه: در دست شستن ابتدا به كسى كنند كه در جانب راست در خانه نشسته باشد خواه آزاد باشد و خواه بنده[٤].
هجدهم آنكه: اوّل صاحب طعام شروع در طعام خوردن كند.
نوزدهم آنكه: صاحب طعام بعد از همه دست از طعام خوردن بكشد.
بيستم: دعا كردن جهت صاحب طعام بهطريقى كه از حضرت رسالت پناه ٦ منقول است كه آن حضرت بعد از طعام به صاحب طعام مىگفتهاند: «اطَعَمَ عِنْدَكُمُ الصَّآئِمُوْنَ، وَاكَلَ طَعامَكُمُ الْابْرارُ، وَصَلَّتْ عَلَيْكُمْ الْمَلائِكَةُ الْاخْيارُ»[٥].
[١] مقدارى كه در بين علامت قرار دادهايم در بيشتر نسخهها نيست.
[٢] كَلَف: لكّهاى كه در صورت انسان پديد آيد.
[٣] كافى ٦: ٢٩١، حديث ٤. وسائل ٢٤: ٣٤٥، حديث ١.
[٤] كافى ٦: ٢٩٠، حديث ١. وسائل ٢٤: ٣٣٩، حديث ١.
[٥] كافى ٦: ٢٩٤، حديث ١٠. وسائل ٢٤: ٣٥٧، حديث ٢.