جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٧٥٧ - فصل سوم در بيان حلال و حرام و مكروه بودن حيوانات
سوم: استر، و بعضى از مجتهدين گوشت استر را حرام مىدانند[١].
چهارم: حيوانى كه يك نوبت يا دو نوبت شير خوك خورده باشد، و سنّت است استبراى چنين حيوانى هفت روز به علف دادن اگر علف خورد و اگر علف نخورد هفت[٢] روز شير حيوانى را خورد كه گوشت او را خورند. امّا اگر شراب خورده باشد گوشت او حرام نمىشود، بلكه آنچه در شكم او است بشويند. [١]
پنجم: حيوانى كه شير آدمىبخورد.
ششم: كلاغى كوچك كه در حوالى زراعت مىباشد، و زاغى كه به رنگ خاكستر باشد.
هفتم: هُد هُد، چه حضرت رسالت پناه ٦ نهى كردهاند از كشتن هُد هُد[٣].
هشتم: خُطّاف، چه در حديث آمده كه: خُطّاف هميشه «الحمدُللَّهِ رَبِّ الْعالميْن» مىگويد[٤]. و بعضى از مجتهدين او را حرام مىدانند.[٥] و مؤيّد قول اوّل است آنكه بال برهمزدن او بيشتر از صفّ بستن بال اوست.
نهم: قُبَّره يعنى چكاوك، چه در حديث آمده كه: قبرّه را نبايد خورد و بهطفلان نبايد داد كه به آن بازى كنند زيرا كه او هميشه تسبيح مىگويد و لعن بردشمنان اهلبيت مىكند[٦].
) دهم: فاخته، چه در حديث آمده كه: شوم است نگاهداشتن فاخته[٧].
______________________________
[١]
احوط اين است كه گوشت او را بشويند و از آنچه در شكم اوست اجتناب كنند. (يزدى)
[١] حلبى، كافى: ٢٧٦ و ٢٧٧. شيخ مفيد، مقنعه: ٧٦٨.
[٢] در بعضى از نسخهها: نه روز.
[٣] كافى ٦: ٢٢٤، حديث ٣. وسائل ٢٣: ٣٩٥، حديث ٣.
[٤] كافى ٦: ٢٢٣، حديث ١. وسائل ٢٣: ٣٩٢، حديث ٢.
[٥] شيخ طوسى، نهايه ٣: ٨٢. ابن برّاج، مهذّب ٢: ٤٢٨ و ٤٢٩. ابن ادريس، سرائر ٣: ١٠٤.
[٦] كافى ٦: ٢٢٥، حديث ١. وسائل ٢٣: ٣٩٥، حديث ١.
[٧] كافى ٦: ٥٥١. وسائل ١١: ٥٢٨.