جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٦٨٩ - فصل اول در بيان شب خوابيدن پيش زنان
است [١] امّا كمتر از يك شب قسمت كردن جايز نيست.
و فرقى نيست در شب خوابيدن شوهر پيش زن ميانه بنده و آزاد و خصى و عنّين وغير اينها، و همچنين ميانه زن بيمار و حايض و نفسا و احرام بسته و غيراينها زيرا كه شب خوابيدن نزد ايشان جهت مؤانست است و غرض مجامعت نيست.
و متعه و كنيزى كه او را عقد نكرده باشند و زن كوچك و ديوانه كه تمام وقت ديوانه باشد و زن ناشزه- يعنى زنى كه از شوهر سركشى كرده باشد و از اطاعت او بيرون رفته باشد- در قسمت شب خوابيدن با زنان ديگر شريك نيستند. [٢]
و تفاوتى در شب خوابيدن ميان زنان آزاد نيست مگر در خواستن دختر بكر كه چون او را به خانه شوهر آرند هفت شب [٣] پيش او خوابيدن لازم است بر شوهر، و اگر بكر نباشد سه شب [٤] پيش او بايد بخوابد چنانچه مذكور شد. امّا در خوابيدن شب پيش كنيز و آزاد تفاوت هست چه كنيز نصف زن آزاد قسمت مىبرد [٥] پس اگر كسى يك زن آزاد و كنيزى داشته باشد دو شب پيش زن آزاد بخوابد، و يك شب پيش كنيز، و پنج شب ديگر هرجا كه خواهد بخوابد.
و اگر شوهر به سفر رود شب خوابيدن پيش زنان ساقط مىشود، و آيا قضاى شب خوابيدن نسبت به زنى كه در سفر واجب باشد چون سفر حجّ واجبى يا غير واجب چون حج سنّتى به رضاى شوهر برشوهر واجب است يا نه؟ ميانه مجتهدين در اين خلاف
______________________________
[١]
اقوى جواز است. (تويسركانى)
* و احوط عدم آن است بدون رضاى ايشان. (دهكردى، يزدى)
[٢] سقوط قسمت در زن كوچكى كه محلّ تلذّذ نباشد محلّ اشكال است و همچنين مجنونه مطبقه كه خوف اذيّت از او نباشد و شعورى به انس داشته باشد خالى از اشكال نيست و احتياط خوب است. (تويسركانى)
[٣] قول به هفت شب در بكر مشهور است و قول ديگر است به سه شب و اوّل احوط است. (تويسركانى)
[٤] و قضاى آنچه از ديگران فوت شده است واجب نيست. (نخجوانى، يزدى)
[٥] و همچنين است زن آزاد كتابيّه و امّا كنيز كتابيّه پس نصف كتابيّه آزاد است، پس هر شانزدهشب يك شب حقّ دارد. (نخجوانى، يزدى)