جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٦٥ - اما آن نه چيز كه واجب است
جنابت [١] دهند؛ چنانكه قبل از اين گذشت [٢] و نيّت چنين كند كه: غسل جنابت مىدهم اين ميّت را سنّت تقرّب به خدا.
پانزدهم: چون از غسلها فارغ شوند بدن ميّت را خشك كنند.
امّا آن شش امر كه مكروه است:
اوّل: به آب گرم ميّت را غسل دادن.
دوم: ناخن ميّت را چيدن.
سوم: محاسن او را شانه كردن.
چهارم: موى سر او را تراشيدن يا شانه كردن.
پنجم: موى زهار او را تراشيدن.
ششم: چيزى از آب غسل ميّت در طهارتخانه سر دادن[١].
و امّا آن دو امر كه حرام است:
اوّل: اگر ميّت احرام حجّ يا احرام عمره داشته باشد حرام است كه او را بهكافور غسل دهند.
دوم: حرام است كه او را حنوط كنند.
فصل بيست و نه امر تعلّق به ميّت دارد از وقتى كه از غسل او فارغ شوند تا وقتىكه برآن نماز گزارند،
نُه چيز واجب است، و دوازده چيز سنّت، و هشت چيز مكروه.
امّا آن نُه چيز كه واجب است:
اوّل: حنوط كردن ميّتاست، يعنىكافور رسانيدن به هفت عضوى كه بر آن سجده نماز واقع مىشود، و آن پيشانى است و دو كف دست و دو زانو و دوانگشت بزرگ پاها.
______________________________
[١]-
احوط ترك نمودن آن غسل است. (كوهكمرهاى)
[٢] و گذشت نيز كه محتاج به مراجعه است. (خراسانى)
[١] يعنى غساله را راهىِ چاهِ توالت كردن.