نرفته باشند اگر جماعتى [١] ايشان را دانسته عقد كنند در اين صورت آن زنان به مجرّد عقد كردن برآن جماعت حرام مؤبّد مى‌شوند و اگرچه دخول به آنها نكرده باشند، و اگر نادانسته به آن زنان عقد كنند حرام نمى‌شوند تا آنكه با ايشان دخول كنند پس اگر دخول كرده باشند حرام مى‌شوند. امّا اگر كسى در مدّت استبراى كنيز شخصى نادانسته آن كنيز را عقد كند آيا برآن‌كس حرام مؤبّد مى‌شود يا نه مثل عقد كردن زنى‌كه در عدّه باشد؟

ميانه مجتهدين در آن خلاف است. [٢] و اگر كسى زن شوهردار يا متعه كسى را نادانسته عقد كند آيا به مجرّد عقد بر او حرام مؤبّد مى‌شود يا نه؟ در اين نيز خلاف است. [٣]

قوم هشتم: زنانى كه مردان در حالتى كه [٤] احرام بسته باشند ايشان را دانسته نكاح كنند چه آن زنان بر ايشان حرام مؤبّد مى‌شوند، و اگر نادانسته عقد كرده باشند و با ايشان دخول نكرده‌باشند آن عقد باطل‌است وحرام مؤبّد نمى‌شوند، امّا اگر دخول كرده باشند آيا آن زنان حرام مؤبّد مى‌شوند برايشان يا نه؟ ميانه مجتهدين در اين خلاف است. [٥]

قوم نهم: زنانى كه شوهران ايشان با ايشان لِعان كرده باشند، و لِعان آن است كه شخصى به زن خود گويد كه: «فلان با تو زنا كرده» و گواه نداشته باشد، پس حاكم شرع ايشان را امر مى‌كند به آنكه يكديگر را لعنت كنند به‌طريقى كه زود باشد كه در بحث لِعان بيايد، چه بعد از لِعان آن زنان برشوهران خود حرام مؤبّد مى‌شوند.

قوم دهم: زنان كر و گنك كه شوهران ايشان به ايشان گفته باشند كه: «فلان با تو زنا

______________________________
[١]- يا يك نفر. (يزدى)

[٢] حرمت معلوم نيست، هر چند احوط است. (يزدى)

[٣] عدم حرمت خالى از قوّت نيست، هر چند احوط است و امّا دانسته و يا با دخول پس حرام مى‌شود. (دهكردى، نخجوانى، يزدى)

[٤] هرگاه زن محرمه باشد و مرد محلّ باشد، بعضى گفته‌اند مثل محرم بودن مرد است. (دهكردى، يزدى)

[٥] اقوى عدم تحريم ابدى است. (تويسركانى)

* در صورت عدم دخول هم خلاف است و اظهر عدم حرمت است با نادانستن مطلقاً، چنانچه احوط اجتناب است مطلقاً. (دهكردى، نخجوانى، يزدى)