جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٦٠٢ - قسم پنجم آبها
و موميائى و سرمه و ياقوت، چه اينها مشترك است ميانه مسلمانان. و بعضى از مجتهدين اينها را مخصوص امام مىدانند[١] واگر كسى از آنها چيزى بردارد منع او نمىتوان كرد، وتا حاجت او تمام نشود ديگرى نمىتواند گرفت.
و اگر دو كس يا زياده برآن سبقت كنند و اجتماع ايشان ممكن نباشد قرعه بزنند، و احتمال قسمت [١] و سبقت محتاج نيز دارد. و اگر در جانب نمكزار چاهى در زمين موات بكنند و آب بدانجا آرند و نمك كنند مالك آن ميشوند، و غيرى با او در آن نمك شريك نيست.
دوم: معدنهاىباطنىكه محتاجبهخرج وعملاست، چونكانطلا ونقرهوآهن و مس ورصاص[٢] بلور و فيروزج، و آن نيز مشترك است ميانه مسلمانان. وبعضى از مجتهدين آنها را نيز مخصوص امام ميدانند[٣] پس اگر ظاهر باشد با احيا كردن مالك آن مىشود، و اگر ظاهر نباشد و شخصى آن را ظاهر كند و احيا نمايد پس اگر در ملك او باشد مالك آن مىشود، و همچنين اگر در زمين موات باشد به احيا كردن مالك آن مىشود.
و اگر معادن در زمينى پيدا شود كه بايع احيا كرده باشد مالك او است، خواه ظاهر باشد و خواه مخفى و تعلّق به احيا كننده دارد. امّا اگر پيش از احيا ظاهر باشد ملك او نمىشود. و اگر چاهى بكند و به معدن رساند همان اشتراك باقى است و ميانه مسلمانان مشترك است، و مالك آن نمىشود.
قسم پنجم آبها:
و آن بر شش قسم[٤] است.
______________________________
[١]-
هرگاه قسمت ممكن باشد مقدّم است بر قرعه. (دهكردى، يزدى)
[٢]-
[١] شيخ مفيد، مقنعه: ٢٧٨. سلّار، مراسم: ١٤٠. شيخ طوسى، مبسوط ١: ٢٦٣.
[٢] سُرب.
[٣] شيخ مفيد، مقنعه: ٢٧٨. سلّار، مراسم: ١٤٠. شيخ طوسى، مبسوط ١: ٢٦٠.
[٤] در بعضى از نسخهها: پنج قسم، و در تفصيل قسم چهارم و پنجم ادغام گرديده است.