جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٥٨ - فصل خون نفاس
قُبُل حرام است [١] و بعضى از مجتهدين برآنند كه مجامعت با زن مستحاضه بىآنكه عملهاى مذكوره را بهفعل آورده مكروه است و حرام نيست [٢][١].
فصل [خون نفاس]
نفاس خونى است كه با زائيدن آيد يا بعد از زائيدن، پس اگر قبل از زائيدن آيد نفاس نيست.
و هرچه برحايض حرام است- مثل نماز و روزه و درنگ كردن در مسجد و غيره- برصاحب نفاس نيز حرام است. و مجامعت با او و كفّاره [٣] مجامعت بهطريقى است كه در حيض مذكور شد.
و عدد ايّام نفاس مقدار عدد ايّام حيض است [٤] اگر صاحب عادت باشد. و غسل نفاس مثل غسل حيضاست. واگر زن بزايد ومطلقاً خون نبيند غسل براو واجبنمىشود.
و بدان كه ميانه مجتهدين خلاف است در آنكه اكثر مدّت نفاس چند است.
اصحّ آن است كه ده روز است [٥] و اگر بعد از زائيدن يك لحظه خون بيند و ديگر
______________________________
[١]-
قول به حرمت احوط است. (تويسركانى)
* بلكه حرام نيست بنابر اقوى، اگرچه سزاوار نيست ترك احتياط. (خراسانى)
* على الاحوط. (كوهكمرهاى)
[٢] و البتّه قول به حرمت احوط خواهد بود. (دهكردى، صدر)
* با ترك غسل البتّه مجامعت نكند و باقى افعال لازم نيست. (مازندرانى، نخجوانى)
* احوط ترك مجامعت است بدون غسل در آنچه محتاج به غسل است، مگر آنكه غسل به جهت نماز را كرده باشد. (يزدى)
[٣] وجوب كفّاره احوط و اولى است. (خراسانى)
* وجوب كفّاره معلوم نيست. (دهكردى، يزدى)
[٤] اين حكم على اطلاقه محلّ تأمّل و اشكال است. (كوهكمرهاى)
[٥] اگرچه احوط جمعاست بين تروك نفساء وعملمستحاضه تا هيجدهروز خصوصاً درغير
[١] محقّق، معتبر ١: ٢٤٨. علّامه حلّى، تذكره ١: ٢٩١. شهيد اوّل، دروس ١: ٩٩. محقّق ثانى، جامع المقاصد ١: ٣٤٤.