جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٥٠٣ - هشتم خيار عيب
نداشتن كنيز. شانزدهم: خون حيض نديدن كنيز جوان بهقول بعضى. [١] هفدهم: بودن ثُفْل[١] و دُرد زياده برعادت در روغن و زيت. هجدهم: حامله بودن كنيز. نوزدهم: بيمار بودن، اگرچه تب يك روز باشد. [٢] بيستم: گنديدن دهن برقول بعضى از مجتهدين.
بيست و يكم: زناكار بودن غلام و كنيز برقول بعضى [٣] از مجتهدين. بيست و دوم: بول كردن غلام و كنيز بزرگ در جامه خواب برقول بعضى از مجتهدين. بيست و سوم:
دزدى و خيانت كردن غلام و كنيز بهشرط آنكه تميز داشته باشند، نه آنكه طفل باشند.
بيست و چهارم: احمق بودن ظاهرى. بيست و پنجم: شراب خوار بودن. [٤] بيست وششم آنكه: متاعى كه خريده نجس باشد، و اگرچه قابل پاك ساختن بود امّا در پاك كردن آن مشقّت باشد، يا در قيمت نقصان بهم رسد. بيست و هفتم: بىختنه بودن غلام بر قول بعضى از مجتهدين، به شرط آنكه مشترى نداند كه او را ختنه نكردهاند. بيست و هشتم:
بىقوّت بودن دست راست غلام با قوّت داشتن دست چپ او يا به عكس.
پس مشترى هرگاه عالم به اين عيوب شود اختيار فسخ دارد به چهار شرط:
اوّل آنكه: تصرّف در آن متاع نكرده باشد، چه با تصرّف ردّ نمىتواند كرد. امّا ارْش كه تفاوتِ ميانه قيمت بىعيبى و عيبدارى است مىگيرد.
دوم آنكه: عيب پيش از بيع كردن باشد، سواى چهار عيب اوّل كه آن چهار عيب از وقت بيع تا يك سال [٥] اگر بهم رسد مشترى فسخ آن مىتواند كرد هر گاه تصرّف در آن نكرده باشد.
______________________________
[١]-
اين قول اقوى است. (نخجوانى)
[٢] بنابر مشهور. (صدر)
[٣] قول بعض در همه آنچه ذكر كرده است اقوى است. (نخجوانى)
[٤] مطلقاً معلوم نيست. (صدر)
[٥] اوّل سال از روز خريدن است. (نخجوانى)
[١] تفاله و ته نشين شده روغن ومايعات، مايع كدرى كه در قعر ظرف مايعات ته نشين شود و رسوب كند.