جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٤٦٤ - فصل اول در اقسام كفارات
عمداً به [١] خواب رفته باشد يا نماز غيرخفتن باشد اين حكم ندارد، چه روايت در اين صورت وارد نشده.
هفدهم [٢]: كفّارهكسىكه غلام خودرا زياده از حدّ بزند، آناستكه اورا آزادكند [.
هيجدهم: كفّاره دست بر روى خود زدن استغفار و توبه است][١].
هيجدهم [٣]: كفّاره غيبت استغفار كردن است براى كسى كه غيبت او كرده باشد.
نوزدهم [٤]: كفّاره خنديدن، گفتنِ: «اللَّهُمَّ لا تَمْقُتْني» است، يعنى: بار خدايا مرا دشمن مدار و از جمله اعدا مشمار.
بيستم [٥]: كفّاره منصبدارى از جانب پادشاه ظالم، آن است كه حاجت برادران مسلمان برآرد.
بيست و يكم [٦]: كفّاره مجلس، گفتن: «سُبْحانَ رَبِّكَ رَبِّ العِزَّة عَمَّا يَصِفُوْنَ وَسَلامٌ عَلَى الْمُرْسَليْنَ وَالْحَمْدُللَّهِ رَبِالْعالَميْنَ» [است][٢].
بيست و دوم [٧]: كفّاره كسىكه بعد از سه روز به ديدن كسى رود كه او را از حلق كشيده باشند[٣] آن است كه غسل كند.
بيست و سوم: كفّاره كسى كه بعد از سه روز به ديدن شخصى رود كه به دارش كشيده باشند نيز غسل كردن است.
بيست و چهارم [٨]: كفّاره كسى كه نماز كسُوف را در وقتى كه تمام قُرص گرفته
______________________________
[١]-
احوط اين است كه در صورت عمد نيز آن روز را روزه بگيرد. (تويسركانى)
[٢] على الاحوط. (تويسركانى)
[٣] على الاحوط. (تويسركانى)
[٤] على الاولى. (تويسركانى)
[٥] على الاحوط. (تويسركانى)
[٦] على الاولى. (تويسركانى)
[٧] على الاحوط. (تويسركانى)
[٨] على الاحوط. (تويسركانى)
[١] در بعضى از نسخهها نيامده است.
[٢] در بعضى از نسخهها فصل در اينجا تمام مىشود.
[٣] يعنى: حلق آويز كرده باشند.