جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٤٦٣ - فصل اول در اقسام كفارات
مجتهدين اين را سنّت [١] مىدانند[١].
سيزدهم: كفّاره جماع كردن با زن خود در حالت حيض، و آن در اوّل حيض يك دينار است، يعنى يك مثقال شرعى طلا، و در وسط حيض نصف دينار، و در آخر حيض ربع دينار. و بعضى از مجتهدين اين را نيز سنّت [٢] مىدانند[٢]. و اگر با كنيز در حالت حيض دخول كند در هيچ حال كفّاره ندارد. [٣]
چهاردهم: كفّاره كسىكه سوگند به براءت از خداوند- جلّ جلاله- و رسول ٦ و ائمّه اطهار : خورد و خلاف آن نمايد، ده مسكين را طعام دهد و استغفار كند.
پانزدهم: كفّاره كسىكه نذر روزه معيّنى كند و از آن عاجز آيد، آن است كه دو [٤] مدّ بهمسكين تصدّق كند و با عجز از آن به هرچه استطاعت داشته باشد صدقه دهد.
و بعضى از مجتهدين كفّاره را در اين صورت ساقط [٥] مىدانند[٣].
شانزدهم: كفّاره كسىكه پيش از گزاردن نماز خفتن خوابش برد و بعد از نصف شب بيدار شود آن است كه آن روز را روزه دارد. [٦] و اگر
______________________________
[١]
قول به وجوب احوط است. (تويسركانى)
[٢] قول به وجوب احوط است. (تويسركانى)
[٣] احوط اين است كه سه مدّ از طعام به سه مسكين بدهد، چه در اوّل باشد، چه وسط، چه آخر. (دهكردى، نخجوانى، يزدى)
[٤] يك مدّ كافى است، چنانچه وارد در بعض اخبار است و خبر دو مدّ منافات ندارد، چون آنخبر اين است: «في رجل يجعل عليه صياماً في نذر ولا يقوى، قال ٧: يعطى من يصوم عنه كلّ يوم مدّين» يعنى عوض هر روزى دو مدّ بدهد به كسىكه از جانب او روزه بگيرد و اين غير مدّعا است و ممكن است حمل آن بر استحباب. (دهكردى، يزدى)
[٥] عدم سقوط احوط است. (تويسركانى)
[٦] وجوب روزه آن روز احوط است. (تويسركانى)
* بنابر احوط. (دهكردى، نخجوانى، يزدى)
[١] محقّق، شرايع ٣: ٦٨. ابن ادريس، سرائر ٣: ٧٧. شهيد دوم، روضه ٣: ١٨.
[٢] محقّق، معتبر ١: ٢٣٢. شيخ طوسى، نهايه ١: ٢٣٧. علّامه حلّى، قواعد ١: ٢١٦.
[٣] شهيد ثانى، مسالك ١٠: ٣٤. فاضل مقداد، تنقيح ٣: ٤٠٠. ابن فهد، مهذّب بارع ٣: ٥٧٠.