جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٤٥٩ - مطلب دوم در بيان سوگند خوردن و اقسام و شروط آن
و اگر سوگند خورد به برائت از خدا و رسول و ائمّه : به آنكه گويد: از دين خدا و ائمّه برى باشم، آيا سوگند منعقد مىشود يا نه؟ مجتهدين را در اين دو قول است: اصحّ آن است كه منعقد نمىشود. [١]
و بعضى از مجتهدين سوگند به مخلوقات عظيم الهى را جايز مىدانند[١] چون سوگند به حضرت رسالت پناه و ائمّه معصومين : و قرآن و كعبه و كواكب.
و سوگند به طلاق زوجه يا ظِهار يا آزاد كردن بنده منعقد نمىشود.
دوم آنكه: شخصى كه سوگند مىخورد مىبايد كه بالغ و عاقل باشد، پس سوگند طفل و ديوانه صحيح نيست. و اگر طفلى [٢] دعوى احتلام كند، تصديقش[٢] بايد كرد و محتاج به قسم دادن او نيست، چه در احتياج به قَسَم دور لازم مىآيد.
سوم آنكه: مختار باشد، پس سوگندكسىكه او را به اكراه برآن دارند صحيحنيست.
چهارم آنكه: قصد كند، پس سوگند مست و خفته و بىهوش صحيح نيست.
پنجم آنكه: متعلّق سوگند مىبايد كه فعل واجب يا مندوب يا مباح يا ترك حرام يا مكروه باشد به حسب دين و دنيا.
ششم آنكه: متعلّق سوگند فعل مستقبل باشد، چه سوگند بر ماضى خوردن صحيح نيست، خواه مثبت و خواه منفى و در آن گناه هست [٣] و كفّاره نيست، و اگرچه دروغ باشد عمداً چنانچه مذكور شد.
هفتم آنكه: متعلّق قسم مقدور باشد، پس اگر مقدور نباشد صحيح نيست. و اگر مقدور باشد و سوگند خورنده از آن عاجز آيد ساقط مىشود.
______________________________
[١]
بلكه حرام است، چه حنث كند چه نكند، و احوط كفّاره دادن است و كفّاره آن خواهد آمد
در كفّارات. (دهكردى، يزدى)
[٢] اين مسأله دخلى به مقام ندارد. (يزدى)
[٣] اگر دروغ باشد. (دهكردى، نخجوانى، يزدى)
[١] علّامه حلّى در مختلف ٨: ١٤٢ به ابن جنيد نسبت داده است.
[٢] در بعضى از نسخهها: تفتيش بايد كرد.