جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٣٩٠ - موقف چهارم عوارض است
و بينى او را ببرد. [١]
پنجم آنكه: غلام لنگ و زمينگير شود.
ششم آنكه: غلام پيش از آقاى خود در ديار كفّار مسلمان شود.
هفتم آنكه: هر گاه شخص مالدارى بميرد و ميراثخوار نداشته باشد سواى ميراثخوار بنده، حاكم شرع او را از مال ميّت مىخرد و آزاد مىسازد و مال او را به او مىدهد، و اگر مالكش نفروشد حاكم شرع او را جبر مىكند برفروختن.
هشتم آنكه: هر گاه يكى از پدر يا مادر آزاد باشد فرزند آزاد مىشود، هر گاه مولى شرط [٢] بندگى فرزند نكند.
______________________________
[١]
ظاهر عدم اختصاص حكم است به گوش و بينى، بلكه آزاد مىشود به تنكيل مولى مثل خواجه
نمودن و غير آن. (تويسركانى)
* يا او را خصّى كند يا يك انگشت او را قطع كند و در قطع بعض يك گوش اشكال است. (دهكردى، يزدى)
[٢] بلكه هرچند شرط كند، چون اظهر عدم صحّت اين شرط است. (دهكردى، يزدى)
* نفوذ اين شرط خالى از اشكال نيست، پس ترك كنند او را. (صدر)