جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٣٤٠ - فعل دوم از افعال ثلاثه مناسك منى
دوم آنكه: اگر قربانى گوسفند باشد كمتر از هفتماهه [١] نباشد، و اگر بُز يا گاو باشد يكسال تمام كرده باشد و در سال دوم [٢] داخل شده باشد، و اگر شتر باشد پنج سال تمام كرده و در سال ششم داخل شده باشد.
سوم آنكه: بيمار نباشد [٣] و كرى نداشته باشد، و لاغر و لنگ و خُصيّ[١] و گوش بريده نباشد و شاخاندرونى او نشكسته باشد.
چهارم آنكه: كلّ آن از يك شخص باشد، پس جايز نيست كه ديگرى در قربانى او شريك باشد.
پنجم آنكه: در وقت كشتن قربانى نيّت چنين كند كه: اين قربانى را مىكشم در حجّ اسلام حجّ تمتّع از براى آنكه واجب است تقرّب به خدا.
ششم آنكه: نيّت را مقارن اوّل ذبح سازد اگر قربانى غيرشتر باشد، و مقارن اوّل نحر سازد اگر قربانى شتر باشد؛ و نَحْر آن است كه كاردى يا حربهاى در گودى كه ميانه بيخِ گردن وسينه شتر واقع است بزند.
هفتم آنكه: استدامت حكمىِ نيّت تا آخر ذبح و تا آخر نَحْر.
هشتم آنكه: خود مباشرِ كُشتن قربانى گردد، يا كسى را نايب خود سازد و نيّت چنين كند كه: اين قربانى را مىكشم به نيابت فلان در حجّ اسلام حجّ تمتّع از براى آنكه واجب است[٢] تقرّب به خدا. و اولى آن است كه هردو نيّت كنند.
______________________________
[١]-
بلكه احوط آن است كمتر از يك ساله نباشد. (خراسانى، مازندرانى)
* بلكه گوسفند كمتر از يك ساله و بز و گاو كمتر از دو ساله نباشد. (دهكردى، كوهكمرهاى، يزدى)
[٢] احوط اين است كه داخل سال سوم شده باشد. (خراسانى، مازندرانى)
* احوط بلكه اظهر آن است كه در سال سوم داخل شده باشد و اگر گوسفند است داخل در سال دوم شده باشد. (نخجوانى)
[٣] بيمار نبودن احوط است. (تويسركانى)
[١] اخْته.
[٢] در بعضى از نسخهها اضافه شده است: بر او به اصالت و بر من به نيابت.