جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٣٣٣ - فصل اول در بيان احكام وقوف عرفات
وَايَّاكَ اعْتَمَدْتُ وَوَجْهَكَ ارَدْتُ، اسْئَلُكَ انْ تُبارِكَ لي فىْ رَحْلىْ وَانْ تَقْضِيَ ليْ حاجَتىْ وَانْ تَجْعَلَنىْ مِمَّنْ تُباهيْ بِهِ الْيَوْمَ مَنْ هُوَ افْضَلُ مِنىْ».
سوم آنكه: در راه عرفات چون به منى رسد اين دعا بخواند: «اللَّهُمَّ هذه مِنى وَهِيَ ما مَنَنْتَ بِه عَلَيْنا مِنَ الْمَناسِكِ، فَاسْئَلُكَ انْ تَمُنَّ عَلَيَّ بِما مَنَنْتَ بِه عَلى انْبِيآئِكَ، فَانَّما ا نَا عَبْدُكَ وَفيْ قَبْضَتِكَ».
چهارم آنكه: ظهر و عصر و مغرب و عشا را در مِنى بگزارد [١].
پنجم آنكه: در شب نهم ماه ذيحجّه كه شب عرفه است در مِنى تا طلوع فجر توقّف نمايد [٢].
ششم آنكه: نماز صبح را نيز در مِنى بگزارد، و افضل آن است كه تا طلوع آفتاب در مِنى توقّف نمايد [٣] بعد از آن از مِنى متوجّه عرفات گردد.
هفتم آنكه: خيمه خود را در بيرون زمين عرفات بزنند، در مكانىكه بهعرفات متّصل است، و آن مكان را «نَمِرَه» گويند.
و واجب است كه اوّل وقت پيشين نيّت وقوف عرفات كند به اين طريق كه: توقّف در عرفات مىكنم از اين وقت تا شام در حجّ اسلام حجّ تمتّع از براى آنكه واجب است تقرّب به خدا. و برحكم نيّت بماند تا وقت شام.
وبعد ازدخول درعرفات دوازده امر سنّتاست [٤] كه دراثناى وقوف بهفعل آورد:
اوّل: غسلكردن جهت وقوف، نيّت چنينكندكه: غسل وقوف عرفات مىكنم از براى آنكه سنّت است تقرّب به خدا. و بايد كه اين غسل بعد از ظهر در اوّل وقوف واقع شود.
دوم: با وضو بودن.
سوم: ظهر و عصر را در اوّل وقت با هم جمع كردن [٥] به يك اذان و دو اقامه.
______________________________
[١]
محتاج به مراجعه است. (خراسانى)
[٢] بلكه اين احوط است. (مازندرانى)
[٣] از وادى محسّر تجاوز نكند قبل از طلوع آفتاب على الأفضل بل الأحوط. (مازندرانى)
[٤] در استحباب بعضى از امور مذكوره تأمّل است، اولى اتيان است به همه رجاءً. (خراسانى)
[٥] بلكه احوط است. (صدر)