جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٢٩٨ - مطلب اول در بيان بعضى از آداب حج
وَبَلِّغْنيْ وَبَلِّغ ما مَعِيْ بِبَلاغِكَ الْحَسَنِ الجَميْلِ يا ارْحَمَ الرَّاحِميْنَ».
بعد از آن نيّت حجّ كند به اين طريق كه: متوجّه خانه خدا مىشوم كه حجّ اسلام را بجاآورم براى آنكه بر من واجب است تقرّب به خدا، و پاى در ركاب كند و بگويد:
«بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيْمِ بِسْمِ اللَّهِ وَبِاللَّهِ وَاللَّهُ اكْبَرُ».
و چون برپشت مركب قرار گيرد اين دعا بخواند: «الْحَمْدُ للَّهِ الَّذىْ هَدانا لِلْاسْلامِ وَمَنَّ عَلَيْنا بِمُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ والِه سُبْحانَ الَّذيْ سَخَّرَ لَنا هذا وَما كُنَّا لَهُ مُقْرِنيْنَ وَانَّا الى رَبِّنا لَمُنْقَلِبُونَ وَالْحَمْدُللَّهِ رَبِالْعالَميْنَ، اللَّهُمَّ انْتَ الْحامِلُ عَلَى الظَّهْرِ وَالْمُسْتَعانُ عَلَى الْامْرِ، اللَّهُمَّ بَلِّغْنا بَلاغًا الَى الْخَيْرِ بَلاغًا يَبْلُغُ الى مَغْفِرَتِك اللَّهُمَّ لا ضَيْرَ الّا ضَيْرُكَ وَلا خَيْرَ الّا خَيْرُكَ وَلا حافِظَ غَيْرُكَ».
و سنّت است كه در هرمنزل كه فرود آيد در وقت فرود آمدن اين دعا بخواند:
«رَبِّ انْزِلْنىْ مُنْزَلًا مُبارَكًا وَانْتَ خَيْرُالْمُنْزِليْنَ» و دوركعت نماز بگزارد، و چون از آن منزل كوچ كند نيز دو ركعت نماز بگزارد.
بدانكه بهترين روزها ازبراى سفر شنبه وسه شنبه و پنجشنبه است، و در روز دوشنبه سفر بهغايت بد است، و همچنين در روز جمعه قبل از نماز. و اگر ضرورت شود كه در روز بد سفركند بايد كه تصدّقكند و متوجّه سفر گردد، كه تصدّق تلافى بدى آن روز مىكند.
و سُنّت است فراخ دستى در اين سفر مبارك و سعى در خوبى توشه و بسيارىِ آن، در حديث آمده كه: اسراف مذموم است، مگر در راه حجّ[١]. [١]
و سنّت است خوش خلقى با همراهان و ملازمان و مُكاريان[٢] [٢] و خشم فروخوردن از ايشان.
از حضرت امام جعفر صادق ٧ منقول است كه: هركس به راه خانه خدا مىرود اگر سه خصلت در او نباشد حجّ او هيچ است، و آن خوش خلقى است، و خشم فروخوردن، و صلاح و تقوى شعار خود كردن[٣]. [٣]
[١] من لا يحضره الفقيه ٢: ٢٧٩، حديث ٢٤٤٦. وسائل ١١: ٤١٧، حديث ١.
[٢] صاحبان وسائط نقليّه.
[٣] كافى ٤: ٢٨٥، حديث ١ و ٢. وسائل ١٢: ١١، حديث ٤ و ٥.