جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٢٨ - اما آن بيست امرى كه در وضو سنت است
بفرمايد كه او را وضو دهد [١] و اگر آن شخص مزد خواهد واجب است به او مزد دادن اگر قادر برآن باشد.
بيستمآنكه: آب وضو بر روى و دستها روان باشد [٢] پس اگر دست را تر سازد و بر رو و دستها مالد آن وضو باطل است [٣].
بيست و يكم: تخليل كردن آنچه مانع رسيدن آب باشد مثل انگشتر و زِهگير[١] كه تنگ باشد پس بايد كه آن را حركت دهد تا آب به زير آن برسد.
امّا آن بيست امرى كه در وضو سنّت است:
اوّل: چون خواهد كه شروع در وضو كند اين دعا بخواند: «بِسْمِاللَّهِ وَبِاللَّهِ اللَّهُمَّ اجْعَلْنِى مِنَ التَّوَّابِينَ وَاجْعَلْنِى مِنَ المُتَطَهِّرِينَ».
دوم: هر گاه از ظرف سرگشاده مثل كاسه يا طاس يا امثال آن وضو سازد بايد قبل از آنكه دست در آن ظرف كند هردو دست را از بند دست يك نوبت بشويد اگر بول يا خواب كرده باشد، و دو نوبت بشويد اگر غايط كرده باشد.
سومآنكه: آن ظرف سرگشاده را بر جانب راست گزارد.
______________________________
[١]-
لكن نيّت وضوء را خودش كند و اگر هر دو كنند موافق احتياط است. (نخجوانى)
* لكن نيّت وضوء را خودش بكند. (يزدى)
[٢] ولو به اعانت دست. (خراسانى)
* مطلق جريان بمعنى انتقال از جزئى به جزئى كفايت مىكند، هر چند به اعانت دست ماليدن باشد. (نخجوانى، يزدى)
[٣] هرگاه دست را تر نمايد و بر رو و دستها مالد و ادنى مرتبه جريان و غسل خفيف عمل نمايد وضوء صحيح است. (تويسركانى)
* اگر ترى زياد باشد، كه به اعانت دست ماليدن قطرات آب از موضع به موضع ديگر نقل يابد عيب ندارد و وضوء باطل نيست. (خراسانى)
* يعنى وضوء به طريق تدهين باطل است. (كوهكمرهاى)
[١] حلقهاى انگشتانه مانند از چرم، كه در انگشت ابهام مىكردند تا طناب كمان در آن توليد جراحت نكند.