جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٢٧١ - مطلب اول در بيان محرمات و مبطلات روزه
آنوقت بخورد [١] امّا زياده برآنچه دفع مضرّت كند نخورد [٢] و براو واجب است [٣] كه لقمه را بزرگ كند و همچنين جرعه آب را، كه مدّت خوردن و آشاميدن دراز نشود.
دوم از آنچه روزه را باطل مىسازد: انزال منى است عمداً، به هرطريق كه باشد. امّا اگر روزهدار در روز محتلم شود روزه او باطل نمىشود، و لازم نيست [٤] كه همانوقت غسل كند مگر آنكه وقت نماز تنگ شود. و اگر داند كه چون در روز خواب كند محتلم خواهد شد خواب كردن او از روى عمد و اختيار حرام است [٥].
سوم از آنچه روزه را باطل مىسازد: داخل كردن حشفه است عمداً در قُبُل يا دُبُرِ مُرده يا زنده [٦] پس روزه فاعل و مفعول هردو باطل مىشود. و اگر شخصى زن خود را در روز به زور جماع كند كفّاره خود و آن زن در گردن مرد است، و اگر زن مرد را بهزور بهجماع وادارد كفّاره زن و مرد بر زن [٧] است.
چهارم از آنچه روزه را باطل مىسازد: عمداً برجنابت ماندن است تا وقت صبح،
______________________________
[١]-
لكن بايد قضاء بگيرد و وجوب بزرگ گرفتن لقمه و جرعه معلوم نيست. (دهكردى، يزدى)
[٢] وجوب اقتصار بر قدر ضرورت معلوم نيست بلكه احوط است. (تويسركانى)
* لزوم آن معلوم نيست. (صدر)
[٣] واجب نيست بلكه جايز است از براى او زياده بر آنچه دفع مضرّت كند بخورد بنابر اقوى، اگرچه مكروه است سير خوردن بلكه احوط ترك است. (خراسانى)
* معلوم نيست. (صدر)
* وجوب آن ثابت نيست، درازى و كوتاهى فرق ندارد، به قدرى كه دفع ضرورت كند كافى است، و مفطر است على الاقوى. (مازندرانى، نخجوانى)
[٤] لازماست همانوقتغسلكند وإلّا تأخيربدونعذر موجبقضا وكفّارهاست. (كوهكمرهاى)
[٥] حرمت مشكل است لكن احوط است. (تويسركانى)
* معلوم نيست. (يزدى)
[٦] وطى حيوان على الاقوى مبطل است، بلى وطى در قُبل خنثاى مشكل مبطل نيست. (مازندرانى، نخجوانى)
[٧] اصحّ عدم وجوب كفّاره مرد است بر زن در اين صورت. (خراسانى، مازندرانى، نخجوانى)
* كفّاره مرد بر زن نيست على الاقوى. (يزدى)