جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٢٢٧ - فصل اول در بيان احكام نماز قضا
و چهار ديگر بعد از آن، باز ديگرى و چهار ديگر بعد از آن، و همچنين تا پنج نوبت.
و اخصر از اين آن است كه چهار روزه نماز را به ترتيب بگزارد و بعد از آن صبحى بجاآورد.
تتمّه: اگر از شخصى يك نماز از نمازهاى پنجگانه فوت شود و نداند كه كدام نماز است، پس اگر در حضر فوت شده، صبحى و مغربىو چهار ركعتى بگزارد، و چهار ركعتى را اطلاق كند ميانه ظهر و عصر و عشا. و در جهر و اخفات آن مخيّر است، و همچنين مخيّر است ميانه جهر و اخفات در هر نمازى كه اطلاق كند ميانه نماز جهرى و نماز اخفاتى.
و اگر در سفر فوت شده باشد، مغربى بگزارد و دو ركعتى مطلق ميانه صبح و ظهر و عصر و عشا. و اگر مشتبه باشد و نداند كه آن نماز در سفر فوت شده يا در حضر، دو ركعتى بگزارد مطلق ميانه صبح و ظهر و عصر و عشا، و چهار ركعتى مطلق ميانه ظهر و عصر و عشا و مغربى بكند.
و اگر دو نماز [١] فوت شده باشد پس اگر در حضر فوت شده، چهار نماز بگزارد، صبحى و دو چهار ركعتى، اوّل را اطلاق كند ميانه ظهر و عصر، و چهار ركعتى دوم را ميانه عصر و عشا، و مغربى ميانه دو چهار ركعتى بگزارد تا ترتيب [٢] حاصل شود و اگر در سفر فوت شده سه نماز بگزارد، دو ركعتى مطلق ميانه صبح و ظهر و عصر، و بعد از آن مغربى، و بعد از مغرب دو ركعتى مطلق ميانه ظهر و عصر و عشا. و اگر مشتبه باشد و نداند كه آن دو نماز در سفر فوت شده يا در حضر پنج نماز بگزارد، دو ركعتى مطلق ميانه صبح و ظهر و عصر، و بعد از آن چهار ركعتى مطلق ميانه ظهر و عصر، بعد از آن مغربى، و بعد از آن دو ركعتى مطلق ميانه ظهر و عصر و عشا، و بعد از آن چهار ركعتى مطلق ميانه عصر و عشا
______________________________
[١]
.- از يك روز، نه از دو روز. (يزدى)
[٢] اين در وقتى است كه دو نماز در يك روز فوت شده باشد و اگر در دو روز دو نماز فوتشده ترتيب به اين قدر حاصل نمىشود، علاوه بر اين ترديد در نيّت در مثل اين مقام صحّت آن مشكل، بلكه ممنوع است. (مازندرانى)