جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٢١٥ - بحث دوم در شك در عدد ركعات
در قيام [١] شكّ كند كه سجود كرده يا نه، امّا در دوصورت آخر بعضى از [٢] مجتهدين برآنند كه سجود را بجا بايد آورد. [٣][١]
و بدانكه هر گاه فعلى از افعال مشكوك فيه را در محلّ تلافى كند و بعد از آن ظاهر شود كه آنرا بجاآورده پس اگر آن فعل ركن است نماز باطل مىشود و اگر ركن نيست نماز صحيح است. و اگر بعد از فوت محلّ تلافى كند نماز باطل است خواه آن فعل ركن باشد و خواه غيرركن.
بحث دوم در شكّ در عدد ركعات:
بدانكه شكّ در عدد ركعات نماز مغرب [٤] موجب بطلان نماز است، و همچنين شكّ ميانه يك ركعت و دو ركعت [٥] هرچند در نماز چهار ركعتى باشد.
و هر گاه در نماز چهار ركعتى شكّ در ميانه عدد ركعات [٦] واقع شود، مشهور از آن دوازده صورت است:
اوّل: شكّ كردن ميانه دو و سه بعد از اتمام سجدتين- و اتمام آن [٧] بهفارغ شدن از
______________________________
الاحوط.
(نخجوانى، مازندرانى)
[١]- اقوى در اين صورت بجا آوردن سجود است. (دهكردى)
[٢] قول اين بعض در صورت اخيره از اين دو صحيح و منصوص است. (كوهكمرهاى)
* قول آن بعض در صورت دوم از اين دو قوى است. (يزدى)
[٣] و اين قول اقوى است اگر شكّ كند در وقت شروع در قيام و اگر در اثناء تشهّد باشد احوط عدم التفات به شكّ است و اعاده نماز بعد از اتمام. (خراسانى)
[٤] و همچنين شكّ در نماز صبح. (دهكردى)
[٥] اگرچه در نماز چهار ركعتى باشد. (مازندرانى)
* و همچنين شكّ در نماز دو ركعتى كه واجب باشد، و همچنين ميانه دو و زيادتر پيش از اكمال سجدتين چنانكه گذشت. (يزدى)
[٦] بعد از احراز دو ركعت. (مازندرانى)
[٧] اتمام سجدتين بهرفع رأس از سجده اخيره است وبعد ازفارغ شدن از ذكرقبل از رفع رأس
[١] شهيد اوّل، ذكرى ٤: ٦٣.