جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ٢٠٠ - نوزدهم نماز ساعت غفلت
هفدهم نماز شب نصف شعبان
و آن چهار ركعت است به دو سلام در هرركعت فاتحه يك بار بخواند و «قُل هُو اللَّه» صد بار.
هجدهم نماز شب عيد ماه رمضان
و آن دو ركعت است، در ركعت اوّل فاتحه يكبار بخواند و «قل هُو اللَّه» هزار بار، و در ركعت دوم فاتحه يك بار و «قل هُو اللَّه» يكبار.
نوزدهم نماز ساعت غفلت
[١]
و آن ساعت مابين نماز شام و خفتن است و ا ين نماز را نماز غفيله گويند، و آن دو ركعت است در ركعت اوّل بعد از فاتحه اين آيه بخواند: «وَذَا النُّونِ إِذ ذَّهَبَ مُغضِبًا فَظَنَّ أَن لَّن نَّقْدِرَ عَلَيْهِ فَنَادَى فِى الظُّلُمتِ أَن لَّاإِلهَ إِلَّا أَنتَ سُبْحنَكَ إِنّى كُنتُ مِنَ الظلِمِينَ* فَاسْتَجَبْنَا لَهُ وَنَجَّيْنهُ مِنَ الْغَمّ وَكَذَا لِكَ نُن- جِى الْمُؤْمِنِينَ» و در ركعت دوم بعد از فاتحه اين آيه بخواند: «وَعِندَهُ مَفَاتِحُ ا لْغَيْبِ لَايَعْلَمُهَآ إِلَّا هُوَ وَيَعْلَمُ مَافِى ا لْبَرّ وَا لْبَحْرِ وَمَا تَسْقُطُ مِن وَرَقَةٍ إِلَّا يَعْلَمُهَا وَلَاحَبَّةٍ فِى ظُلُمتِ الْأَرْضِ وَلَا رَطْبٍ وَلَايَابِسٍ إِلَّا فِى كِتبٍ مُّبِينٍ» و بعد از آن دست بردارد و اين قنوت بخواند: «اللَّهُمَّ انىْ اسْئَلُكَ بِمَفاتِحِ الْغَيْبِ الَّتىْ لا يَعْلَمُها الّا انْتَ انْ تُصَلِّيَ عَلى مُحَمَّدٍ والِ مُحَمَّدٍ وَانْ تَقْضِيَ حاجَتيْ [٢]» بعد از آن حاجت خود را بطلبد، [بعد از آن بگويد: «اللّهمّ انْتَ وَلِيُّ نِعْمَتي والقادِرُ عَلى
______________________________
[١]
احوط آن است كه نماز غفيله را از چهار ركعت نماز نافله مغرب قرار دهد چنانكه گذشت.
(صدر)
[٢] «أن تقضى حاجتى» عين طلب نمودن حاجت است پس گفتن اينكه بعد از آن حاجت خودرا بطلبد گويا سهو قلمى است. (كوهكمرهاى)