جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ١٤ - مطلب اول در بيان طهارتى كه احتياج به نيت ١ دارد
اوّل آنكه: ميّت سرد شده باشد.
دوم آنكه: او را غسل نداده باشند.
سوم آنكه: شهيد نباشد، كه شهيد را غسل دادن جايز نيست، و اگر بدن كسى به بدن او برسد بر آن كس نيز غسل واجب نمىشود.
چهارم آنكه: دو عضوى كه به هم رسد حيات داشته باشد [١] مثل ناخن و مو و استخوان نباشد [٢].
پنجم آنكه: ميّت در حال حيات واجبالقتل نشده باشد [٣] و خود را غسل ميّت
______________________________
*
خوب است كه وضوء را بعد از اغسال مذكوره به قصد قربت مطلقه يعنى بدون قصد خصوص
وجوب و ندب بجا آورد. (دهكردى)
* به ملاحظه بعض اخبارى كه از معصومين : وارد شده كه غسل از وضوء كافى است اگر بعد از غسل پاك شدن از استحاضه و همچنين بعد از باقى اغسال مذكوره خود را محدث به اصغر نمايند وضوء بسازند و در غسلهاى مستحبى اگر وضوء پيش از آنها بسازند رعايت احتياط و نهايت حزم را مرعى داشتهاند. (صدر)
* اظهر و اقوى در حيض و نفاس و مسّ ميّت عدم ابطال وضوء است بر اين اغسال و احوط از آن اين است كه اگر اتيان به وضوء و غسل پيش از وقت شود بعد از دخول وقت ناقض به عمل آورد بعد از آن وضوء بگيرد. (نخجوانى)
[١] بلكه حيات در آن دو عضو معتبر نيست و كفايت مىكند صدق مسّ و ظاهر عدم تحقّق آناست در موى. (خراسانى)
* حيات داشتن در هيچ يك از ماس و ممسوس معتبر نيست، بلكه مناط صدق مسّ است عرفاً و ظاهراً در ناخن و دندان و موى مژگان و ابرو و موهاى ملاصق بدن صادق باشد و در مسترسل از لحيه و گيسو صادق نيست. (دهكردى)
[٢] در ناخن و استخوان احتياط را ترك ننمايند. (كوهكمرهاى)
* احوط لزوم غسل است در مسّ نمودن موى خفيف كوتاه ميّت، چنانچه احوط لزوم غسل است در مسّ نمودن ميّت به موهاى خفيف كوتاه مسّ كننده. (مازندرانى)
* در ناخن و استخوان غسل واجب است ماسّ باشند يا ممسوس، بلى در موى ماسّاً يا ممسوساً واجب نيست (يزدى)
[٣] ثبوت اين حكم براى مطلق كسى كه واجب القتل باشد معلوم نيست اقتصار نمودن به كسىكه به قصاص كشته مىشود يا به رجم أوجه است. (مازندرانى)