جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ١٣ - مطلب اول در بيان طهارتى كه احتياج به نيت ١ دارد
است كه شخص به خواب رفته [١] باشد يا بيهوشى [٢] او را دست داده باشد يا بول يا غايط يا باد از موضع معتاد [٣] بيرون آمده باشد، يا زن استحاضه قليله داشته باشد چنانكه مذكور خواهد شد.
امّا جائى كه غسل كافى است و احتياج به وضو نيست آن وقتى است كه آدمى جنب باشد كه چون غسل جنابت كند نماز مىتواند گزارد و احتياج به وضو نيست بلكه اكثر عُلما فرمودهاند كه: وضو ساختن با غسل جنابت حرام است [٤].
و امّا جايى كه در نماز گزاردن هم وضو بايد ساخت و هم غسل بايد كرد آن وقتى است كه زن از حيض پاك شده باشد يا از نفاس يا استحاضه كثيره يا متوسطه داشته باشد، يا عضوى از اعضاى آدمى به عضوى از اعضاى ميّت آدمى برسد [٥] به پنج شرط:
______________________________
[١]-
كه غالب شود بر چشم و گوش خواه در حالت قيام باشد يا در حال نشستن. (نخجوانى)
[٢] ظاهر اين است كه زوال عقل نيز در حكم بيهوشى است كه از موجبات وضوء است. (تويسركانى)
* بلكه هر چيزى كه مزيل عقل بوده باشد. (خراسانى)
* و هرچه عقل را زايل كند چون ديوانگى و مستى. (دهكردى، يزدى)
* بلكه هرچه ازاله عقل نمايد از ديوانگى ومستى و نحو آن ملحق به بيهوشى است. (صدر)
* و آنچه عقل را زائل كند در حكم بيهوشى است. (مازندرانى)
* و همچنين است مستى و ديوانگى. (نخجوانى)
[٣] چه اصلى چه عارض (خراسانى)
* شخصى هر چند كه بر خلاف معتاد غالب ناس بوده باشد، و همچنين است اگر موضع معتاد مسدود بوده باشد و منحصر شود مخرج او در غير معتاد، بلكه منحصر هم نشود على الاقوى. (نخجوانى)
[٤] حرمت تشريعى بى اشكال دارد، و حرمت ذاتى بى اشكال ندارد، وضوء بعد از غسل جنابت به جهت تعليم غير، يا به جهت تبريد و غيره بسازد محذورى ندارد، و اللَّه العالم. (دهكردى)
* قول اكثر علماء اقوى است. (كوهكمرهاى)
[٥] وجوب وضوء با غسل غير جنابت از اغسال مذكوره احوط است و تعيّن آن در نظر حقير خالى از اشكال نيست نظر به جملهاى از اخبار وارده از ائمّة معصومين :. (تويسركانى)
* وجوب وضوء با هر يك از اغسال مذكوره احوط است. (خراسانى)