جامع عباسی – ط جامعه مدرسین - شيخ بهائی؛ ساوجی، نظام بن حسین - الصفحة ١٢٨ - فصل بدانكه در جميع نمازهاى پنجگانه يوميه سيصد و هفتاد و دو فعل واجب است،
دهم: آنچه به زبان ترك آن سنّت [١] است مثل قراءت مأموم [٢] با وجود شنيدن قراءت امام [٣].
يازدهم: آنچه به دل ترك آن سنّت است، مثل فكر در كار دنيا.
دوازدهم: آنچه به اعضا ترك آن سنّت است، مثل آنكه دست بركمر زند بهطريق متكبّران.
و ما در رساله اثنا عشريّه كه حَسَبالأمر اشرف ارفع بهفارسى ترجمه شده بيان كرديم كه هريك از اين دوازده نوع دوازده قسم است، و همه اقسام را بهترتيب وبهتفصيل در آن رساله مذكور ساختيم.
فصل بدانكه در جميع نمازهاى پنجگانه يوميّه سيصد و هفتاد و دو فعل واجب است،
به اين تفصيل: در ركعت اوّل بيست و يك فعل واجب است:
اوّل: ايستادن. دوم: رو به قبله كردن. سوم: نيّت كردن. چهارم: تكبير احرام گفتن.
پنجم: درنگ نمودن [٤] در وقت تكبير. ششم: قراءت كردن. هفتم: درنگ نمودن بهقدر قراءت. هشتم: خم شدن به جهت ركوع. نهم: درنگ نمودن در ركوع بهقدر ذكر گفتن. دهم: ذكر گفتن. يازدهم: سر از ركُوع برداشتن. دوازدهم: لمحهاى درنگ نمودن.
سيزدهم: خم شدن به جهت سجود. چهاردهم: درنگ نمودن در سجود بهقدر ذكر.
______________________________
[١]-
بلكه واجب است على الاقوى. (خراسانى)
* مستحبّ بودن ترك قرائت دراينجا ممنوعاست، بلكه اقوىوجوبتركاست. (مازندرانى)
[٢] احوط ترك قرائت است با شنيدن قرائت امام. (تويسركانى)
* احوط ترك است. (صدر)
[٣] در نماز جهريّه با شنيدن قرائت امام يا همهمه او حرام است قرائت مأموم على الاحوط و با عدم سماع جايز است، و در نماز اخفاتيّه مكروه است مطلقا. (كوهكمرهاى)
* در نماز جهريّه با شنيدن قرائت امام يا همهمه او واجب است ترك قرائت، و در نماز اخفاتيّه بهتر ترك است، چه بشنود يا نه. (نخجوانى، يزدى)
[٤] يعنى طمأنينه و آرام گرفتن. (نخجوانى، يزدى)