ترجمه قرآن - صادق نوبرى، عبدالمجيد - الصفحة ٤٦٨ - ٥٣ سوره نجم

الهى محكم و برقرار ايستاده است.
٧- (قوه روحانيه) روح الامين (از رسول خدا) در افق اعلى مرتبه دور بود (بين قوه روحانيه علم و رسول خدا نهايت مرتبه دورى بود).
٨- بعد از آن قوه روحانيه (جبرائيل) بناى تنزل گذاشته به رسول خدا نزديك شد.
٩- نزديكى آن به رسول خدا به مقدار دو قوس يا از آن نزديكتر بود (قوه روحانيه به قسمى به رسول خدا علاقه گرفت همان طور كه انفصال دو طرف كمان به سبب وترى كه آنها را به هم وصل كرده امر محال مى‌باشد و كذا جدايى قوه روحانيه از رسول خدا از محالات گرديد).
١٠- همين كه خداوند تعالى به قوه روحانيه محمد را تكميل نموده بعد از آن به عبد خود محمد هر حكمى را كه لازم به وحى بود فرستاد.
[توضيح: علماى تفسير جبرائيل را ذاتى كه به هر شكل متشكل مى‌شود فرض كرده آيات شريفه را به ملاقات رسول خدا و جبرئيل حمل كرده گفته‌اند رسول خدا دو دفعه جبرائيل را به صورت حقيقى ديد يكى در زمين و ديگر در آسمان (هنگام رفتن به معراج) در ساير اوقات جبرائيل به صور مختلف نزد رسول خدا نازل مى‌شد آيات مقدمة الذكر را به ديدن جبرائيل در روى زمين و آيات بعدى را به ديدن جبرائيل در آسمان حمل كرده‌اند.] ١١- محمد توحيد الهى را كه به قلب ديده و درك كرده بود تكذيب ننموده همان طور كه ديده و درك كرده همان قسم تصديق نموده است.
١٢- آيا شما مشركين با محمد درباره امرى (توحيد) كه به چشم دل ديده و مى‌داند نزاع و مجادله مى‌كنيد؟ مجادله جاهل با عالم زهى خطا است.
١٣- محمد توحيد را به ديده قلب ديده يقين نموده از او قابل انفكاك نبود دفعه ديگر هم (هنگام بعثت) به امر توحيد ملتفت شده ديد، ليكن در مقامى كه شخص را منتهى درجه متحير مى‌گذاشت ديد، آن وقت به سبب ابتداى بعثت براى محمد حقيقت مطلب كشف نگرديد ليكن اين زمان حقيقت به محمد كشف شده از او هرگز منفك نمى‌شود شما مشركين عبث با او منازعه نكنيد.
١٤- جنت محل راحتى و آرامى و بازگشت اشخاص متقى در همان محل منتهى دور نزد اولين امر «امر توحيد» كه براى محمد ظاهر شد مى‌باشد. (يعنى ورود به بهشت منوط به اعتقاد توحيد است).
١٥- محمد امر توحيد را زمانى ديد كه عظمت و نورانيت در منتهى درجه توحيد را احاطه كرده از او قابل انفكاك نبود، آيا با اين حال دعوت (محمد) از امر توحيد به سوى شرك ممكن مى‌شود؟
چنان كه شما جماعت قريش دعوتش مى‌كنيد.
١٦- محمد امر توحيد را زمانى ديد كه عظمت و نورانيت در منتهى درجه توحيد را احاطه كرده از او قابل انفكاك نبود، آيا با اين حال دعوت (محمد) از امر توحيد به سوى شرك ممكن مى‌شود؟
چنان كه شما جماعت قريش دعوتش مى‌كنيد.
١٧- ديدگان محمد از توحيدى كه ديده لغزش و تجاوز نكرده چنان كه ديده از روى حقيقت ديده و يقين نموده است.
[توضيح: اهل تفسير معانى اين آيات را بر اين حمل كرده‌اند كه رسول خدا جبرائيل را به صورت اصل موقعى كه در آسمانها معراج فرموده ديده است و معانى آيات را چنين ذكر نموده‌اند. رسول خدا جبرائيل را در طرف مشرق ديد بعد جبرائيل به رسول خدا نزديك شده به طورى كه بين رسول خدا و جبرائيل به قدر دو كمان يا كمتر فاصله بود از آنجا به عبد خداوند تعالى (محمد) وحى نمود. بعد از آن دفعه ديگر هم جبرائيل را به صورت اصل در موقع معراج بالاتر از عرض و جاى بلند نزد درخت سدر ديد و گفته‌اند كه بزرگى ميوه آن درخت به بزرگى كوه‌ها و برگهايش به بزرگى گوشهاى فيل بوده روى آن درخت ملائكه بى‌حد و حصر مانند طيور جمع شده به حمد و ثناى خداوند تعالى مشغول بودند ... و صورت جبرائيل را چنين توصيف كرده‌اند. هفتصد بال دارد، براى رسول خدا يك بالش را باز كرده رسول خدا به ديدن او طاقت نياورد.]
١٨- حقيقتا محمد از آيات و براهين دال بر توحيد و قدرت خداوند تعالى بزرگترش را ديده به توحيد يقين نمود (آيات آتى الذكر به صحت معانى كه به آيات قبل ذكر كرديم دليل كافى است).
١٩- اى جماعت قريش (رسول خدا مى‌فرمايد) به من خبر بدهيد تا ببينم اين بتهايى كه شما بدانها ستايش مى‌كنيد (اللات و العزى و سومى مناة كه نزد شما مرتبه‌اش از دو تاى ديگر كمتر است) آيا قدرتى دارند؟.
٢٠- اى جماعت قريش (رسول خدا مى‌فرمايد) به من خبر بدهيد تا ببينم اين بتهايى كه شما بدانها ستايش مى‌كنيد (اللات و العزى و سومى مناة كه نزد شما مرتبه‌اش از دو تاى ديگر كمتر است) آيا قدرتى دارند؟.
٢١- به ستايش بتها اكتفاء نكرده مذكر را براى خود و مؤنث را به خداوند تعالى نسبت داده مى‌گوئيد ملائكه دختران خداوند تعالى هستند اگر براى شما دخترى باشد مكروه داشته يا او را به قتل مى‌رسانيد.
٢٢- با اين حال اين تقسيم قسمت ظالمانه است خوب تقسيم نمى‌كنيد.
٢٣- اين بتهايى كه بدانها ستايش مى‌كنيد بى‌حقيقت و بى‌مسما فقط اسم محضند كه شما و آباء و اجدادتان به آنها معبود گفته عبادت مى‌كنيد خداوند تعالى درباره معبود بودن آنها دليلى نفرستاده است، (يا محمد) مشركين از دليل و برهان به هيچ چيز تابع نمى‌شوند مگر اين كه فقط تابع ظن و خواهش نفس شده به بتها معبود مى‌گويند و حال آن كه از طرف پروردگارشان به آنها پيغمبر (محمد) آمده كتاب آورده براى آنها بيان فرموده است كه عبادت غير از خدا به هيچ چيز ديگر سزاوار نيست با اين همه باز به بتها عبادت مى‌كنند؟
٢٤- (يا محمد) جماعت قريش روز قيامت شفاعت بتها را براى خود آرزو مى‌كنند مگر هر چيز را كه انسان آرزو كند بدان مى‌تواند برسد؟ هيهات! قريش به آرزوهاى خود نرسيده بتها قادر به شفاعت از آنها نيستند.
٢٥- دنيا و آخرت هر دو مخصوص خداوند تعالى است بى‌اذن او هيچ كس براى تصرف در امور قادر نيست.
٢٦- در آسمانها چه بسا ملائكه هستند كه شفاعت آنها جز به امر خداوند تعالى هيچ فايده نمى‌دهد براى هر شخصى كه بخواهد و راضى باشد آن وقت شفاعت كردن فايده مى‌دهد.