شريفه زير نازل شد.] ٥٥- بر زنان پيغمبر گناه نيست كه با پدرانشان و فرزندانشان (بعضى از زنان پيغمبر از شوهران سابق خود فرزند داشتند) و برادرانشان و برادر زاده‌ها و خواهرزاده‌ها و زنان مسلمان و كنيزان ملكى بدون حجاب سخن گويند. حجاب نكردن از اشخاص مذكور گناه نيست، اى زنان پيغمبر از خداوند تعالى بترسيد حجاب امر شده را محافظت كرده با اشخاص غير مجاز بدون حجاب تكلم نكنيد در حقيقت خداوند تعالى بر هر شيئى ظاهر و باطن عالم است در علم او نهان و آشكار تفاوت نمى‌كند شما زنان پيغمبر از خداوند تعالى بترسيد.
مبادا به ظاهر حجاب كرده در خفا حجاب را ترك كنيد.
٥٦- اى مؤمنين در حقيقت خداوند تعالى به پيغمبرش (محمد) صلوات و رحمت مى‌فرستد و ملائكه‌اش هم براى او طلب رحمت مى‌كنند، اى ايمان آورندگان شما هم به پيغمبر صلوات و سلام بفرستيد (عرض كردند يا رسول اللَّه سلام فرستادن را بر تو مى‌دانيم اما به چه قسم صلوات بفرستيم فرمود بگوييد «اللّهم صل على محمد و آل محمد كما صليت على ابراهيم و على آل ابراهيم انك حميد مجيد».
٥٧- در حقيقت آنان كه به خداوند تعالى و پيغمبر او محمد اذيت كرده به خداوند تعالى شريك قرار داده و به پيغمبرش اطاعت نكنند خداوند تعالى به آنها در دنيا و آخرت لعنت كرده از رحمت خود كنار انداخته مخصوصا در آخرت براى آنها عذاب ذليل و خوار كننده مهيا نموده است.
٥٨- آنان كه اشخاص مؤمن و زنان مؤمنه را بدون جهت به سبب اعمالى كه انجام نداده و مباشرت ننموده‌اند اذيت كنند حقيقتا ايذاء كنندگان براى خود گناه و بهتان ظاهر حمل كرده‌اند.
[توضيح: در اول اسلام زنان از كنيز و آزاد به يك قسم لباس پوشيده روى سر سرپوش كوچك (خمار) انداخته و به سراسر بدن يكپارچه لباس مى‌گردانيدند، اهل غرض اشخاص الواط به زنان متعرض شده سخنان نالايق مى‌گفتند خداوند تعالى ضمن آيه شريفه زير به زنان آزاد مؤمنه امر مى‌كند كه براى پوشيدن سر علاوه از خمار روسرى بزرگى كه به زبان عرب آن را جلباب مى‌گويند به سر بيندازند ضمنا گردن خود را پوشانيده و ما بقى را روى سينه‌شان بيندازند تا از كنيزان فرق پيدا كرده و به سبب ظهور تمكين و وقار در آنها اهل غرض از آنها كنار شوند ... (انس ابن مالك) مى‌گويد در زمان خلافت عمر بن الخطاب كنيزى به سر خود جلباب انداخته بود در راه به عمر بگذشت عمر تازيانه كوچك دستى را بلند كرده به كنيز گفت تو خود را به زنان آزاد تشبيه مى‌كنى؟ و براى برداشتن جلباب او امر كرد) آيه شريفه زير درباره جلباب نازل شده فرمايد:] ٥٩- اى پيغمبر به زنانت و دخترانت و زنان مؤمنان را بگو جلبابهاى خود را (سرپوش بزرگ را) در موقع خارج شدن از منزل به سر خود بيندازند. (اكثر علماء اسلام اين آيه شريفه را دليل حجاب دانسته گفته‌اند كه موقع انداختن جلباب به سر صورت خود نيز بايد پوشيده شود) اين جلباب انداختن زنان نزديكتر است كه آنها شناخته شده اذيت نكشند و اهل غرض به چشم خيانت به آنها ننگرند، خداوند تعالى به آنهايى كه قبلا بدون جلباب خارج شده‌اند رحم كرده بخشاينده است.
٦٠- (يا محمد) اگر منافقان از نفاق خود و عداوت با تو باز بايستند، و آنان كه در قلب خود مرض فسق و فجور دارند و بر ضد اسلام تبليغات كرده اخبار دروغ شكست را به مؤمنين رسانيده آنها را مضطرب مى‌كنند از دروغ گفتن و زشتى و بدكارى كنار نشده توبه نكنند، (يا محمد) البته آن وقت تو را امر مى‌كنم به آنها مسلط شده آنها را ذليل و خوار مى‌سازى، چنان ذلتى كه اهل و عيال خود را جمع كرده فرار كنند و از آن پس جز مدت كمى در مدينه جوار تو نتوانند بمانند.
٦١- (يا محمد) آنان هميشه از درگاه رحمت خداوند تعالى مطرود و كنار مى‌شوند، حكم درباره آنان چنين است كه در هر كجا گرفتار شدند به نحو بدى مقتول گردند.
٦٢- اراده خداوند تعالى درباره منافقينى كه سابقا در زمان انبياء پيشين بودند چنين بود كه ذكر شد، (يا محمد) حكم و اراده خداوند تعالى در جميع ازمنه برابر است براى اراده خداوند تعالى البته نمى‌توانى تغيير و تبديل پيدا كنى.
[توضيح: مشركين جهت استهزاء و يهوديان براى امتحان رسول خدا وقت روز قيامت را سؤال مى‌كردند مشركينى كه وقوع قيامت را مى‌پرسيدند منكر بودند ولى يهوديان اعتقاد داشته مى‌دانستند كه مخفى ماندن قيامت در تورات خبر داده شده خداوند تعالى براى ترساندن منكرين (مشركين) و ساكت نمودن امتحان كنندگان (يهوديان) آيه شريفه زير را نازل فرمود:]