وصف باز در مقام شفاعت از خوف خداوند تعالى بر خود لرزيده هيچ وقت خاطر جمع نمى‌شوند.
٢٩- (اگر چه هيچ يك از ملائك به خداوند تعالى شريك قرار نمى‌دهند) اما اگر مثلا يك نفر از فرشتگان بگويد كه غير از خداوند تعالى معبود به حق منم به اين قائل؛ جهنم را سزا مى‌دهيم و به آتش جهنم او را عذاب مى‌كنيم به ظالمين چنين سزا مى‌دهيم.
٣٠- (آيا كافران نمى‌بينند كه ما بعد از آن كه آسمانها و زمين محكم بسته بود (آسمان بسته يعنى بدون باران و زمين بسته يعنى بدون علف) ما آسمانها را باز كرده باران فرستاده بعد زمين را باز كرده علف خارج ساخته‌ايم، حيات حيوان و غير حيوان و هر چيز را از آب قرار داديم و از اين جهت از آسمان آب نازل كرديم تا حيات آنها برقرار باشد، آيا باز ايمان نياورده توحيد ما را تصديق نمى‌كنند؟.
٣١- روى زمين كوه‌هاى بلند قرار داديم تا مردم (به سبب كثرت آب در روى زمين) خوف نكنند، از اين كه مبادا زمين مضطرب شده به اين طرف و آن طرف متمايل گشته و از براى آنها روى زمين آرامش و قرار ممكن نشود؛ اگرچه اين حالت در روى زمين ممكن الوقوع نيست؛ اما براى برداشتن خوف از مردم كوه‌هاى بلند و ثابت روى زمين قرار داديم، بين كوه‌هاى موجود زمين راههاى وسيع قرار داديم شايد به سبب آن جاده‌ها هدايت يافته به مقصود خويش واصل شوند.
٣٢- (يا محمد) آسمان را از براى مردم مانند سقف (پوشش بام) قرار داده و دلايل و براهين توحيد را به طور واضح و آشكار در آسمان قرار داده‌ايم تا مردم از آنها عبرت گرفته موحد گردند، ولى مشركين و كفار از دلايل و براهين مقرره در آسمان اعراض كرده هيچ وقت از آنها عبرت نمى‌گيرند.
٣٣- اوست آن خدايى كه شب و روز و آفتاب و ماه را براى فايده و منفعت شما خلق نمود، معنى آيه چنين است فرمايد: شمس و قمر و ساير ستارگان هر يك در مدار خود سير كرده جارى مى‌شوند و از مدار معين خارج نمى‌گردند، (اين معنى براى اثبات هيئت جديد دليل بزرگ مى‌باشد بعضى از اهل تفسير گفته‌اند مراد از فلك آسمان بوده و بعضى گفته‌اند مراد درياى آب است و داخل آن آب آفتاب و ماه و ساير كواكب سير مى‌كنند و غير اين، سخنان واهى ديگر نيز گفته‌اند (مشت نمونه خروار است).
٣٤- (مشركين گفتند منتظر باشيم تا (محمد) را موت درك كند هر وقت فوت شد آن وقت شاديها نموده و به مرگ او شماتت مى‌كنيم اين آيه شريفه نازل شد فرمايد) (يا محمد) قبل از تو، به هيچ يك از اولاد آدم زندگى جاويد در دنيا قرار نداده‌ايم بلكه همه را موت درك كرده و فانى شده‌اند، آيا وقتى كه تو فوت شدى مگر آن مشركين در دنيا جاويد خواهند ماند تا به مرگ تو شماتت كنند؟
همان طور كه تو را مرگ درك خواهد كرد آنها را هم مرگ خواهد گرفت هيچ انسانى باقى نخواهد ماند.
٣٥- هر نفس صاحب حيات شربت مرگ را چشيده هلاك خواهد شد، در دنيا شما را به صبر در برابر بلا و مصيبت، و شكر در برابر نعمتها و عطايا امتحان مى‌كنيم، آخر الامر به سوى ما برگشت داده مى‌شويد نسبت به عملتان به شما سزا داده خواهد شد.
٣٦- (يا محمد) و چون كسانى كه كافرند تو را ببينند مسخره‌ات كرده و سخنان نالايق مى‌گويند، به تو استهزاء كرده مى‌گويند آيا اين (محمد صلّى اللَّه عليه و آله) است كه خدايان شما را به بدى ذكر كرده و عيب مى‌گيرد چرا اين شخص به معبودان شما عيب بگيرد «به تو چنين استهزاء مى‌كنند» و حال آن كه تو (يا محمد) خدا را به نام رحمن ذكر مى‌كنى و آنها (كفار) مى‌گويند ما به رحمن كافر شده نمى‌دانيم رحمن چه چيزى است آنها خودشان به استهزاء شدن لايقترند.
٣٧- (رسول خدا به مشركين وعده عذاب مى‌داد از اين جهت مشركين تعجيل كرده گفتند موعد عذاب تو كى خواهد رسيد براى استهزاء اين سخن را مى‌گفتند خداوند تعالى آيه شريفه را در اين باره فرستاده فرمايد: انسان از عجله خلق شده يعنى طينت او بر شتابزدگى نهاده شده است، قبل از وقت تعجيل نكرده عذاب نخواهيد، البته من آيات خودم را به شما نشان دهم و در وقت معين به شما عذاب خواهم فرستاد.
٣٨- مشركين به انبياء و مؤمنين گفتند كه اين وعده عذاب كى خواهد بود اگر راستگو هستيد آن وقت را براى ما بيان كنيد تا به زودى عذاب برسد.
٣٩- (يا محمد) اشخاص كافر (مشركين) اگر بدانند كه وقتى قادر نخواهند بود تا آتش جهنم را از رويها و پشت‌هاى خويش دفع كرده خلاص شوند و هيچ كمكى هم به آنها نمى‌شود تا آنها را از عذاب خلاص كند اگر به آن وقت عالم شوند به تو استهزاء نمى‌كنند و در خواستن عذاب تعجيل ننموده داخل ايمان مى‌شوند.
٤٠- مشركين گمان مى‌كنند كه عذاب آخرت آنها را نخواهد گرفت، بلكه در حال غفلت آتش جهنم ناگهان به ايشان رسيده و آنها را در امر خود مبهوت و متحير خواهد كرد كه چرا ما را عذاب گرفت؟
همين كه عذاب به آنها مسلط شد نمى‌توانند آتش جهنم را از خود دور سازند و نمى‌توانند توبه كنند و به گناهان خود عذر بياورند.
٤١- (خداوند تعالى ضمن آيه شريفه جهت تسلى رسول اكرم در