٤٥- جماعت ظالم همه هلاك شده و بنياد آنها از روى زمين قطع و يك نفر از آنها باقى نماند حمد به خداوند تربيت دهنده عالميان كه طوايف ظالم را هلاك ساخته روى زمين را از آنها پاك نمود.
٤٦- يا محمد به مشركين بگو به من خبر بدهيد اگر خداوند تعالى گوش و چشم‌هاى شما را بگيرد و كور و كر شويد و به قلبتان مهرى بزند كه چيزى درك نكنيد در اين صورت غير از خداوند يگانه كدام خداوندى است كه قواى مذكوره را به شما برگرداند يا محمد ببين چگونه به اين مشركين دلايل موجه توحيد را بيان مى‌كنيم با آشكار بودن دلايل آنها باز اعراض مى‌كنند.
٤٧- يا محمد به مشركين بگو به من خبر بدهيد اگر عذاب خداوند تعالى به شما برسد يا آشكار ببينيد كه به شما عذاب نازل مى‌شود آن وقت آن عذاب را كى از شما دفع مى‌كند؟ هيچ كس نمى‌تواند آن عذاب را دفع كند، با آن عذاب جز مشركين ظالم هيچ كس هلاك نخواهد شد.
٤٨- يا محمد پيغمبران را نفرستاده‌ايم مگر بشارت دهنده به رحمت و مغفرت الهى و ترساننده از عذاب او، تو را هم مثل آنها بشارت دهنده و ترساننده فرستاده‌ايم هر كه به خداوند تعالى ايمان آورده عمل خير كند، به او از عذاب روز قيامت ترسى نيست و محزون و غمگين هم نمى‌شود.
٤٩- اشخاصى كه آيات (قرآن) ما را تكذيب كردند عذاب خداوند تعالى به آنان خواهد رسيد از اين جهت كه در كفر خود اصرار كرده از اطاعت الهى خارج شده‌اند.
٥٠- يا محمد به اين مشركين بگو من به شما نمى‌گويم و اين ادعا را نمى‌كنم كه خزائن خداوند تعالى و روزى تمام مردم نزد من است و علم غيب هم نمى‌دانم به شما نمى‌گويم كه من از ملائكه هستم ادعاهاى دور از عقل نمى‌نمايم تا شما از من قبول نكنيد بلكه ادعاى نبوت مى‌كنم چنانچه قبل از من پيغمبران آمده اين ادعا را كرده‌اند من تابع نيستم مگر به آن احكامى كه از طرف خداوند تعالى به من وحى شده، و مأمورم آن احكام را به شما برسانم كارهاى دور از عقل و شعبده‌بازى از من سر نزده كه از من كنار شده متنفر شويد يا محمد بگو به مشركين اى جماعت بى عقل آيا شخص كور با شخص صاحب بصيرت مساوى است؟ (آيا موحد با مشرك برابر است؟) آيا فكر نمى‌كنيد بلكه نجات يابيد.
٥١- يا محمد به وسيله قرآن كه به تو وحى مى‌شود آنهايى را كه در روز قيامت از حشر به سوى خداوند تعالى مى‌ترسند بترسان بلكه متنبه شده ايمان بياورند (ولى به آنهايى كه معتقد به قيامت و برخى منكر بودند) براى آنها جز خداوند تعالى كمكى و شفاعت كننده‌اى در روز قيامت نخواهد بود، تو آنها را بترسان شايد از خداوند تعالى خوف كنند و ترك شرك كرده موحد شوند.
[توضيح: چند نفر از رؤساى مشركين نزد رسول اكرم آمده اظهار داشتند اگر اشخاص فقيرى را كه در حضور تو هستند از خودت كنار كنى ما با تو نشسته صحبت مى‌كنيم (مشركين از فقراى مسلمين متأذى بوده همنشينى آنها را به خود عار مى‌دانستند) رسول خدا فرمود اين امر ممكن نيست مشركين گفتند پس موقع آمدن ما آنها از نزد تو خارج شده همين كه ما بيرون رفتيم داخل شوند رسول اكرم به ايمان آنها طمع كرده به اين مطلب راضى شد آن وقت آيه شريفه زير نازل شد:] ٥٢- يا محمد به خواهش نفس مشركين اشخاصى را كه در اوقات صبح و شام پروردگار خود را مى‌خوانند و مقصودشان از عبادت رضاى ذات پاك احديت است از خود طرد مكن مشركين اگر چه طعن زده مى‌گويند اينها به سبب نفع دنيوى ايمان آورده‌اند ولى از حساب آنها چيزى به عهده تو نيست از حساب تو هم چيزى به عهده آنها نيست حساب همه‌تان با خداوند تعالى است اما بعد از آن كه خداوند تعالى به اخلاص آنها شهادت داد سخن هيچ كس اعتبار ندارد. چنانچه به خواهش نفس مشركين، مؤمنين فقير را از خود كنار سازى از ظالمين مى‌شوى (هر شخصى از غنى و فقير كه دين اسلام به قلب او رسوخ كند و به دين و ملت فايده رساند و از طرف او به ملت اسلام ضررى عايد نگردد آن شخص از مردان نيك محسوب و معتبر مى‌باشد).