١١- خداوند تعالى به سبب استغفار، پى در پى به كثرت باران مى‌فرستد و خير و بركت به شما نازل مى‌كند. (از شعبى روايت شده گويد- عمر بن الخطاب يك مرتبه براى استسقاء از مدينه خارج شد غير از استغفار عملى از او صادر نشده برگشت جماعت اعتراض كرده گفتند تو براى استسقاء (طلب باران) خارج شدى هيچ طلب باران نكردى در جواب آنها اين آيه شريفه را تلاوت نمود. يعنى كه استغفار (چنان كه خداوند تعالى مى‌فرمايد) سبب نزول باران است.
١٢- نوح مى‌گويد- باز به سبب استغفار خداوند تعالى به مال و فرزندان به شما مدد كرده شما را غنى مى‌سازد براى شما باغات و در آن باغات نهرها قرار مى‌دهد بيائيد به خداوند تعالى ايمان بياوريد.
١٣- (نوح مى‌گويد) اى قوم شما را چه شده كه تعظيم و تكريم خداوند تعالى را در آخرت اميد نداريد موحد باشيد تا خداوند تعالى روز قيامت به شما اجر داده شما را بزرگ گرداند.
١٤- (براى چه به خداوند تعالى ايمان نمى‌آوريد و حال آن كه خداوند تعالى شما را در چند كيفيت و چندين حالت خلق نموده است (اول نطفه بوديد بعد علقه، بعد مضغه، بعد استخوان بندى و سپس (با گوشت) شده، بعد به صورت زيباى انسان شما را داخل نموده است) آيا ايمان به چنين خالق و عبادت به او سزاوار نيست؟.
١٥- بعد از آن كه در خلقت خودتان فكر كرديد آيا تفكر نمى‌كنيد كه خداوند تعالى هفت آسمان را روى هم طبقه طبقه خلق نموده است (در همين كتاب مكرر اشاره شده كه مراد از هفت آسمان چيست).
١٦- ماه را در داخل آسمانها نور قرار داد. (همين آيه چنان كه سابقا اشاره شده دليل واضح است كه مراد از هفت آسمان طبقات هوا مى‌باشد قمرى را كه در طبقات هوا رؤيت مى‌شود براى زمين نور قرار داده است و الا نور بودن قمر براى هفت آسمان به كيفيتى كه علماء هيئت قديم ذكر كرده‌اند ممكن نيست).
١٧- و براى شما خداوند تعالى خورشيد را چراغ قرار داد تا به استعانت آن هر امرتان را به اتمام رسانيد.
١٨- اى قوم (نوح مى‌گويد) خداوند تعالى به مانند رويانيدن انواع علوفه و اشجار از زمين شما را نيز با يك نوع روياندنى از خاك اخراج كرده رويانيد. (خداوند تعالى به مانند خلق كردن هر چيز از خاك، نوع بشر را هم از خاك ايجاد نموده است).
١٩- بعد از آن شما را پس از مرگ به همان خاك برگردانيده ديگر بار هم روز قيامت به شما حيات داده دوباره از خاك خارج خواهد كرد.
٢٠- خداوند تعالى براى شما زمين را مانند فرش گسترده و وسيع قرار داد تا از آن (زمين) راههاى وسيع اخذ كرده به مقصود خودتان واصل شويد اى قوم به چنين خداوند قادر و قاهر و خالق يكتا ايمان آورده موحد شويد عبادت بتها و ستايش آنها را ترك كنيد.
[توضيح: نوح چند صد سال قوم خود را دعوت نمود اطاعت نكردند در كفر و شرك خود باقى ماندند آخر الامر نوح به تنگ آمده به آنها نفرين نمود چنان كه ضمن آيات بعدى خبر مى‌دهد.] ٢١- نوح گفت اى پروردگار من هر چه قوم خود را به سوى توحيد دعوت كردم آنها به من اطاعت نكرده عاصى گشته به رؤساى صاحب دولت، آنهايى كه مال و اولادشان روز قيامت براى آنها غير از ضرر چيزى زياده نمى‌كند تابع شده به امر آنها در بت‌پرستى ثابت و راسخ شدند.
٢٢- الها رؤسا براى من حيله ترتيب داده مردم را به ضد من شورانيده در ممانعت از تبعيت دين حق بزرگترين مكر و حيله را به كار بردند.
٢٣- بزرگان و رؤساى قوم براى ممانعت مردم در تبعيت دين حق به قوم خطاب كرده گفتند معبودان خود را رها نسازيد (خصوصا بتهاى بزرگ «ود- و- سواع» را ترك ننموده تابع نوح نشويد، همچنين يغوث و يعوق و نسر را هم رها نسازيد بايد به عبادت اين بتها قايم شده تابع نوح نگرديد (نوح مى‌گويد) الهى رؤسا اكثر اشخاص را به ضلالت انداخته و مانع ترك بت‌پرستى شدند، الهى براى چنين ظالمين غير از ضلالت هيچ چيز ميفزاى.
٢٤- (يا محمد) قوم نوح براى خطا و گناهان خود (كه يكى از آنها شرك بود) در دريا غرق شده بعد از آن بلافاصله داخل آتش جهنم گشتند از بتهايى كه غير از خدا به آنها ستايش مى‌كردند براى خود كمكى پيدا نكردند (اين كلام براى بيان عاقبت امر قوم نوح به رسول خدا در بين كلام نوح به طور جمله معترضه بيان گرديد ضمن آيه بعد باز به كلام نوح رجوع شده است).
٢٥- (يا محمد) قوم نوح براى خطا و گناهان خود (كه يكى از آنها شرك بود) در دريا غرق شده بعد از آن بلافاصله داخل آتش جهنم گشتند از بتهايى كه غير از خدا به آنها ستايش مى‌كردند براى خود كمكى پيدا نكردند (اين كلام براى بيان عاقبت امر قوم نوح به رسول خدا در بين كلام نوح به طور جمله معترضه بيان گرديد ضمن آيه بعد باز به كلام نوح رجوع شده است).
٢٦- نوح خداى تعالى را خوانده قومش را نفرين كرده چنين گفت اى پروردگار من كفار را هلاك ساز، و روى زمين يك نفر از اينها حركت كننده باقى مگذار.
٢٧- اى پروردگار من اگر تو آنها را روى زمين باقى بگذارى ساير بندگان مؤمن را هم به ضلالت انداخته باعث ارتداد آنها مى‌شوند هيچ اولاد از آنها متولد نمى‌شود مگر اين كه فاسق و مشرك مى‌شوند (حضرت نوح عليه السلام سنوات كثيره بين قوم بود به دعوت و تجربه قطع و يقين كرده بود كه اولادهاى آنها كافر و مشرك شده داخل ايمان نخواهند شد لذا به آنها نفرين نموده خداوند تعالى دعاى نوح را مستجاب كرده طوفان را به قوم او مسلط فرموده همه را هلاك ساخت).
٢٨- (بعد از آن نوح طلب مغفرت كرده گفت) اى پروردگار من، مرا و پدر و مادرم و آنهايى را كه با ايمان به خانه من داخل شوند و جميع مؤمنين و مؤمنه‌ها را ببخش و براى ظالمين غير از عذاب چيزى ميفزاى.