١٤- و در حقيقت از ما، هم اطاعت كنندگان به خداوند تعالى و هم كفار و بر كنار از طريق حق هستند هر كه داخل دين اسلام شود طريق رشد و هدايت را به جد و جهد جستجو كرده، واصلين به حق فقط آنها هستند.
١٥- اما مشركين و كفار از حق بر كنار بوده هيزم جهنم خواهند بود.
١٦- (يا محمد) اگر جنيان همان طور كه مى‌گويند به نحو نيكو در طريق دين اسلام ثابت و برقرار شوند البته آنها را با آب فراوان سيراب كرده به سبب آبها درهاى روزى را به روى آنها باز مى‌كنيم.
١٧- به آنها به كثرت روزى مى‌دهيم تا اين كه آنها را امتحان كنيم كه چگونه به نعمتهاى ما شاكر مى‌شوند و هر كه از ذكر پروردگار خود اعراض نمايد خداوند تعالى او را به عذابى داخل مى‌كند كه آن عذاب بر او غالب شده نجات يافتن از آن ممكن نگردد.
١٨- (جنيان مى‌گويند) و در حقيقت تمام عبادتخانه‌ها مخصوص خداوند تعالى است به هر عبادتخانه داخل شديد به تنهايى به خداوند تعالى عبادت نموده، به تنهايى او را خوانده هيچ كس را با خدا نخوانيد و به او شريك قرار ندهيد.
١٩- زمانى كه عبد و بنده خداوند تعالى (محمد) به امر نبوت قيام كرد شرك و كفر را محو نمود خداوند يگانه را خوانده شروع به عبادت نمود آن وقت مشركين از امر او تعجب كرده بر او شوريده خواستند او را به قتل برسانند ليكن خداوند تعالى او را از شر اشرار محافظت نمود.
٢٠- همين كه مشركين بر سر رسول خدا جمع شده و قصد قتل او را كردند رسول خدا به آنها گفت از من امر قبيحى صادر نشده كه شما از آن تعجب مى‌كنيد. من فقط به سوى پروردگارم دعوت مى‌كنم و هيچ كس را با او شريك قرار نمى‌دهم. (كلام تبليغى جن به قوم خود تمام شد).
٢١- (يا محمد) بگو به مردم در حقيقت من براى شما به ضرر و نفعى مالك نيستم ضرر و نفع رسان خداوند تعالى است تكليف من فقط تبليغ احكام به شما است.
٢٢- (يا محمد) بگو به مردم اگر من به خداوند تعالى عاصى شوم هيچ كس نمى‌تواند به من پناه داده و مرا از عذاب خداى تعالى محافظت نمايد و البته من هم نمى‌توانم غير از خداوند تعالى ملجأ و پناهى براى خود پيدا كنم.
٢٣- من مالك هيچ چيز نيستم مگر اين كه از طرف خداوند تعالى به شما تبليغ كرده احكام فرستاده او را به شما برسانم از امور شما جز اين مالك چيزى نيستم هر كه به خداوند تعالى و پيغمبر او عاصى شود در حقيقت براى او آتش جهنم هست و در جهنم هميشه خواهد بود.
٢٤- (يا محمد) مشركين تو را بى‌يار و ضعيف پنداشته مى‌خواهند بر تو غالب شوند تا وقتى در خواهش و خواسته خود ثابت و برقرار خواهند بود كه عذاب وعده شده را (در روز بدر ببينند، آن وقت مى‌فهمند كه از جهت كمك ضعيفتر و از جهت عدد قليلتر كيست؟
تو هستى يا آنها.)
[توضيح: مشركين در مقام استهزاء مى‌گفتند اين عذابى كه محمد به ما وعده مى‌دهد كى نازل خواهد شد، در اين باره آيه شريفه زير نازل شده فرمايد:] ٢٥- (يا محمد) بگو به مشركين لا محاله البته به شما عذاب واقع خواهد شد و در وقوع آن شك و شبهه نيست ليكن من نمى‌دانم كه آيا عذاب وعده شده به زودى واقع خواهد شد و يا اين كه خداوند تعالى براى آن وقت معين قرار داده است و بعد از اين در آن وقت معين عذاب به شما واقع خواهد شد.
٢٦- عالم به غيب فقط خداوند تعالى است به علم غيب هيچ كس را مطلع و خبردار نمى‌سازد.
٢٧- مگر اشخاصى را كه براى نبوت آنها را برگزيده اختيار كند فقط آنها را به علم غيب مطلع و خبردار مى‌كند غير آنها را مطلع نمى‌سازد، در حقيقت خداى تعالى از طرف جلو و عقب پيغمبر رقيب و حافظ قرار مى‌دهد تا او را از اشرار محافظت نمايد.
٢٨- خداوند تعالى پيغمبران فرستاده و آنها را از شر اشرار محافظت مى‌كند تا پيغمبران بتوانند بدون زياده و نقصان احكام پروردگار را به مردم تبليغ كرده عدم قصورشان را خداوند تعالى ظاهر و هويدا سازد. خداوند تعالى به شريعت و احكامى كه نزد انبياء هست احاطه داشته رقيب و حافظ آنها است عدد هر چيز را شماره كرده ضبط نموده است از جمله آنها احكامى است كه به انبياء داده شده است.