ترجمه قرآن - صادق نوبرى، عبدالمجيد - الصفحة ٤٦٩ - ٥٣ سوره نجم

٢٧- در حقيقت اشخاصى كه به خداوند تعالى ايمان نياورده‌اند آنها به ملائكه نام مؤنث گذاشته مى‌گويند ملائكه دختران خداوند تعالى هستند.
٢٨- آنها به سخن و گفته خود عالم نيستند در اين سخن تابع گمان شده و از روى گمان سخن مى‌گويند در حقيقت گمان انسان را از حق هيچ غنى نمى‌كند بايد در هر چيز تابع علم شد، و تبعيت از علم لازم است.
٢٩- (يا محمد) شخصى كه حيات دنيا را اراده كرده از ذكر و ياد ما اعراض نموده ما را فراموش كند از دعوت چنين شخصى اعراض بكن دعوت به او فايده نخواهد بود.
٣٠- منتهاى علم و فهم مشركين اين است كه دنيا را به آخرت اختيار كرده به ما شريك قرار داده ذكر ما را ترك كرده‌اند و در حقيقت پروردگار تو خداوند تعالى به حال اشخاصى كه از راه او به ضلالت افتاده‌اند و يا هدايت يافته‌اند عالمتر است.
٣١- سلطنت و مالكيت هر آنچه كه در آسمانها و زمين است مخصوص خداوند تعالى است آسمانها و زمين را خلق كرده اين عالم را ترتيب داد، به صاحبان عمل بد به نحو بد و به صاحبان عمل خوب به نحو خوب جزاى عملشان را بدهد.
٣٢- آنان كه از گناهان بزرگ و منتها درجه قبيح اجتناب كرده ترك كنند، مگر گناهان صغيره كه از روى خطا از آنها صادر شود در چنين حالى مغفرت رب تو خداوند تعالى (يا محمد) بسيار وسيع است اين قبيل اشخاص را مى‌بخشد، آن زمان كه اصل شما (آدم را) خداوند تعالى از زمين انشاء فرموده به وجود آورد و آن زمان كه شما در شكم مادرانتان از چشمها مستور مى‌شويد خداوند تعالى بر احوال شما عالم است، شما نفس خودتان را تعريف نكرده اعمال خوب را به خودتان نسبت ندهيد اشخاص قابل تعريف متقيان هستند به آنها هم خداوند تعالى عالمتر است پس تعريف عمل خير كنندگان از خودشان خطا است (آيه شريفه ريشه اشخاصى را كه به اعمال خود در دنيا عجب مى‌كنند قطع مى‌نمايد).
٣٣- (يا محمد) آيا مى‌بينى آن شخصى را كه بعد از دخول به ايمان اعراض كرده خارج گرديد
٣٤- و در راه خداوند تعالى از مال خود مقدار كمى صرف نموده بعد قطع نمود چنين خيال مى‌كند كه به او عذاب نمى‌شود.
٣٥- آيا نزد او علم غيب است و به سبب علم مى‌بيند كه بر او عذاب نخواهد شد؟.
٣٦- و يا اين چنين شخص از مجازاتى كه در تورات موسى عمران و كذا در صحف ابراهيم خليل ذكر شده مطلع نشده؛
٣٧- ابراهيمى كه به هر امر الهى وفا كرده آن را به اتمام رسانيد (مگر احكام مندرج در تورات به مردم تبليغ نشده تا بدانند كه در صورت اعراض از توحيد مجازات خواهند شد؟).
٣٨- از جمله احكام اين است كه هيچ نفس گناهكارى گناه نفس گناهكار ديگرى را به دوش نگرفته به جاى او عذاب نمى‌شود.
٣٩- و براى انسان از خير و شر هيچ چيز از ثواب و جزا نخواهد بود مگر آن چيزهايى كه خود سعى كرده كسب كند از خير يا شر در دنيا و آخرت نتيجه‌اش به او عايد مى‌شود (در هر امرى سعى و كوشش لازم است گوشه نشينى و حواله هر كار به خداى تعالى عمل اشخاص بطال شيطان صفت مى‌باشد).
٤٠- و در حقيقت اعمالى را كه انسان (عمل خود را ديد جزاى عملش به وجه كامل به او داده مى‌شود). سعى كرده كسب نموده البته در قيامت ديده خواهد شد (قبل از همه خود شخص خواهد ديد).
٤١- بعد از آنكه هر فرد انسان عمل خود را ديد جزاى عملش به وجه كامل به او داده مى‌شود.
٤٢- در حقيقت (يا محمد) بازگشت تمام خلايق به سوى پروردگار تو خداوند تعالى خواهد بود (تمام اينها در صحيفه‌هاى موسى و ابراهيم ثبت شده است).
٤٣- و او آن خدا است كه بندگان را بخنداند و بگرياند (سبب خنده و گريه را خداوند تعالى ايجاد مى‌فرمايد).
٤٤- در حقيقت خداوند تعالى بندگان را مى‌ميراند و زنده مى‌كند.
٤٥- در حقيقت خالق دو جفت مذكر و مؤنث خداوند تعالى است.
٤٦- خداوند تعالى مذكر و مؤنث را از نطفه، آن زمان كه نطفه از صلب پدران در رحم مادران آرام و قرار گرفت خلق مى‌كند.
٤٧- در حقيقت بنا به حكمت خلق مجدد و به محشر وارد نمودن انسان بر خداوند تعالى لازم است تا جزاى عمل هر شخص را به او برساند.
٤٨- و در حقيقت خداوند تعالى است كه مردم را غنى نموده مال بسيار داده و به قدر كفايت سرمايه مى‌دهد.
٤٩- در حقيقت خالق و رب ستاره شعرى خداوند تعالى است.
٥٠- در حقيقت خداوند تعالى قوم هود پيغمبر جماعت اوليه عاد را كه عاصى شدند به قهاريت خود هلاك نمود.
٥١- و جماعت (ثمود) قوم صالح پيغمبر (عاد دوم) را هلاك كرده يك نفر از آنها را باقى نگذاشت.
٥٢- و قبل از آنها قوم نوح را هلاك نمود در حقيقت آنها در ظلم و طغيان به منتهى درجه رسيده بودند.
٥٣- (يا محمد) قوم لوط را به سبب زلزله خداوند تعالى از زمين بلند كرده از هوا به زمين انداخت.
٥٤- عذاب بى‌منتها و نهايت درجه بزرگ آنها را گرفت.
٥٥- پس اى انسان به كداميك از نعمتهاى پروردگار خود شك‌