گفتند شخص صالحى آنجا ما را ملاقات كرد، به ما ترحم نموده حيوانات ما را سيراب نمود زودتر از سايرين فارغ شده آمديم شعيب به يكى از دختران دستور داد كه برگردد و آن مرد را نزد او بخواند چنان كه ضمن آيه زير خبر مى‌دهد. فرمايد:] ٢٥- يكى از دختران شعيب بنا به امر پدر به راه افتاده به طرف موسى آمد در حالى كه با شرم و حيا راه مى‌رفت به موسى رسيده گفت پدرم از تو دعوت مى‌كند تا به منزل ما بيايى و اجر مزد آبيارى حيوانات را به تو بدهد (موسى به پا خاسته به راه افتاد دختر شعيب از پيش و موسى از عقب روان بود پس از قدرى طى طريق موسى ديد كه باد لباس دختر را به بدنش چسبانيده حكايت از كيفيت بدن مى‌كند موسى آن حال را نپسنديده به دختر شعيب گفت كه تو در پى من بيا و راه را به من نشان بده با آن حال نزد شعيب رفته و به وى رسيدند شعيب امر كرد طعام آوردند حضرت موسى طعام ميل نمود بعد شعيب شرح حال را از موسى پرسيد موسى سرگذشت خود را به وى بيان نمود). و چون موسى نزد شعيب رفت براى او خبرهاى خود را نقل نمود شعيب گفت هيچ نترس از دست قوم ظالم نجات يافته‌اى.
٢٦- يكى از دختران شعيب به پدرش گفت اى پدر اين مرد را اجير كن تا گوسفندان ما را چرانيده مباشر اعمال ما باشد اين شخص خوب و براى اجير گرفتن قوى و امين مى‌باشد. اين شخص هم قوى و هم امين است. (شعيب به دخترش گفت قوت و امانت او را از كجا تشخيص دادى دختر گفت قوت او از سيراب كردن گوسفندان معلومم شد دلوى را كه ده نفر با هم مى‌كشيدند اين شخص به تنهايى كشيد و به حيوانات ما آب داد امانتش نيز ضمن راه معلوم شد ابتدا من جلو بودم او از عقب مى‌آمد بعد از قدرى راه به من گفت كه از عقب او بيايم راه را نشان او بدهم).
٢٧- شعيب رو به موسى نموده گفت من مى‌خواهم يكى از اين دختران را نكاح تو كنم به اين شرط كه صداق (مهريه) او اين باشد كه هشت سال اجير من شوى اگر ده سال تمام شود خير و احسان از طرف تو است، قصد و اراده من اين نيست كه تو را به زحمت اندازم و ده سال خدمت را بر تو واجب گردانم اگر خداوند تعالى بخواهد مرا از اشخاص صالح خواهى يافت.
٢٨- موسى گفت اين شرطى كه تو كردى بين من و تو ثابت باشد هيچكدام از اين شرط كنار نشويم، هر كدام از دو مدت را (هشت سال يا ده سال) كه تمام كردم اختيار با من باشد اگر هشت سال را تمام كنم ديگر به من ظلم نشده بيشتر از آن از من مطالبه نشود، خداوند تعالى به سخنان هر دو وكيل است.
[توضيح: (شرايط مذكور را هر دو طرف قبول كرده شعيب دختر خود (صپورا) يا (صفورا) را به موسى تزويج نمود موسى به چوپانى گوسفندان شعيب و محافظت آنها مشغول شد شعيب به موسى چوبدستى سركجى داد همان چوب بعدها براى موسى در امر نبوت معجزه شد به سبب حسن خدمت موسى شعيب به او گفت يك سال از نوزادان گوسفندان را كه سرشان سياه و بدنشان سفيد باشد اعم از نر يا ماده به تو مى‌بخشم خداوند تعالى آن سال تمام گوسفندان شعيب را به همان حال خلق فرمود شعيب هم به عهد خود وفا كرد همه را به موسى بخشيد.]
٢٩- پس چون موسى در خدمت شعيب (ده سال را تمام نمود) اهل و عيال خود را برداشت به طرف مصر روانه شد (همان طور كه شعيب به موسى نيكى كرده بود موسى نيز نيكى نموده به جاى هشت سال ده سال خدمت نمود) در اثناى راه شبانه راه را گم كرده در هواى سرد بر او آتش لازم شد، از دور در طرف طور آتشى ديد، به اهل و عيال خود گفت شما تا مراجعت من اينجا مكث كنيد من از دور آتشى ديدم به طرف آن مى‌روم بلكه از اشخاص نزديك به آن آتش خبرى از راه بگيرم، اگر به راه بلد نشده در اينجا ماندنى شديم يك پارچه آتش براى شما بياورم تا گرم شده اين وقت شب سرما به شما اثر نكند.
٣٠- پس چون موسى رفته به آتش رسيد (ديد درخت تازه‌اى آتش گرفته مى‌سوزد اما آتش هيچ تأثيرى به درخت نمى‌كند موسى متحير مانده مى‌نگريست آخر الامر از خاشاك و علوفه‌هاى بيابان جمع كرده به نزديك درخت رفت تا آتش به اهل و عيال خود ببرد ديد كه آتش رو به بالا رفت تعجب موسى افزون شد در همان حين ندايى از جانب وادى ايمن (صحراى طرف راست) در آن بارگاه از آن درخت مقدس رسيد كه اى موسى هوشدار (ندا كننده خداوند تعالى بوده فرمود) در حقيقت خداوند تعالى تربيت دهنده عالميان منم.
٣١- اى موسى عصاى خود را بينداز (موسى عصا را به زمين انداخت ديد كه عصا اژدهاى مهيب بزرگى شده به سرعت شروع به حركت نمود) زمانى كه موسى ديد كه اژدها در غايت سرعت مانند تيز مار حركت مى‌كند ترسيده رو به فرار نهاد به عقب خود توجه نكرد در آن حال خداوند تعالى موسى را ندا كرده گفت اى موسى برگرد، به طرف ما بيا، و نترس تو نزد ما از امان داده شدگان هستى (موسى برگشته به امر خداوند تعالى اژدها را گرفته دوباره عصا شد).
٣٢- اى موسى دست خود را به گريبان خويش داخل كن و بيرون آر تا از غير بدى روشن و درخشنده شود (مانند روشنايى برق) اى (موسى) زمانى كه ديدى عصا اژدها شد و دستت بعد خروج از